Skip navigation

Category Archives: Κείμενα

Graffiti στο ταρατσάκι του Αστέρα στον Λόφο, εν όψει του Athens in Flames vol.2

 

*Η ανάλυση μας μέχρι και τις 5/7
https://athens.indymedia.org/post/1589755/

Ξημερώνει η 6/7 και αυτή τη φορά στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής βρίσκονται, τα θεατρικά δρώμενα από τις αυτοοργανωμένες ομάδες Buffonata και Τσιριτσάτσουλες, που θα εξελίσσονταν στο θεατράκι του Στρέφη.
https://athens.indymedia.org/event/75461/
https://athens.indymedia.org/post/1589821/

Αντιλαμβανόμεν@ όλα τα παραπάνω, γνωρίζουμε καλά ότι δεν αποτελούμε καμία εξαίρεση για το κράτος και ότι, ούτε αυτό θα μας χαριστεί. Καλούμε ως αντανακλαστική απάντηση στις 7/7 συγκέντρωση υπεράσπισης των δημοσίων χώρων (https://athens.indymedia.org/event/75530/). Με σκοπό, στο να πραγματώσουμε το αναρχικό festival Athens In Flames στον φυσικό του χώρο.

Οι μπάτσοι, πιστοί στο ραντεβού τους για καταστολή, κάνουν την εμφάνισή τους από νωρίς αμέσως μετά τη λήξη της λαϊκής αγοράς, επί της Καλλιδρομίου, αποκλείοντας ουσιαστικά το ταρατσάκι του Αστέρα. Καλύπτουν και ελέγχουν όλα τα κάθετα στενά που έχουν πρόσβαση στον λόφο. Όλο αυτό είχε ως αποτέλεσμα το κάθε περαστικό άτομο, που τους φαίνονταν ύποπτο, να ελέγχεται και να του απαγορεύεται η προσέγγιση στο λόφο, αλλά και επιμέρους τραμπουκισμούς, πριν και κατά την διάρκεια της συγκέντρωσης, στο πλήθος των αλληλέγγυων και των ήδη αποκλεισμένων ατόμων. Οι μπάτσοι είχαν την αναμενόμενη σεξιστική συμπεριφορά απέναντι σε συντρόφισσες. Από την δική μας μεριά θεωρήσαμε πως ένα τέτοιο κάλεσμα, για ένα τέτοιο ζήτημα, θα είχε μεγαλύτερη ανταπόκριση και ότι ίσως, στέκονταν δυνατή η υπεράσπιση του λόφου. Ωστόσο βάσει της αριθμητικής δυναμικής, αλλά και αντιλαμβανόμεν@ ότι, οφείλαμε να περιφρουρήσουμε την συγκέντρωση του έως τότε κόσμου, το κάλεσμα, κρίναμε ότι έπρεπε να μεταφερθεί στην πλατεία όπου και έγινε. Ιεραρχώντας την μη ακύρωση του festival, το μεταφέραμε στο χώρο του πολυτεχνείου.

Προφανώς, το καθεστώς εξαίρεσης του Τόσκα αποσκοπεί για εμάς, στον εξευγενισμό των Εξαρχείων και την γενικότερη εναλλακτικοποίηση της περιοχής, με αποκλεισμό στις αυτοοργανωμένες πολιτικές / πολιτιστικές εκδηλώσεις, με Αντιεξουσιαστικό πρόταγμα ενώ παράλληλα, από την πίσω πόρτα, προωθούνται και πραγματώνονται μέσω των Μ.Κ.Ο. και του δήμου, δικές τους συστημικές εκδηλώσεις πάνω στον λόφο. Αφαιρώντας έτσι βήμα βήμα ζωτικό κομμάτι των ήδη κεκτημένων εδαφών απο το κόσμο του αγώνα.

Στο χώρο του πολυτεχνείου, αφού τέλειωσε το live και είχε αρχίσει το party ξέσπασαν αυθόρμητες συγκρούσεις στην οδό Τοσίτσα. Λίγη ώρα μετά και ενώ είχαν πνίξει το πολυτεχνείο στα χημικά, η διμοιρία εισέβαλε και έφτασε σε τέτοια απόσταση, όπου είχε οπτική επαφή με τον κόσμο του πολυτεχνείου στο πίσω προαύλιο, στέλνοντας του δακρυγόνα και ασφυξιογόνα. Με αυτή τους την επίθεση δημιούργησαν ένα αποπνικτικό αδιέξοδο με αποτέλεσμα ο κόσμος να πνίγεται απ τα χημικά. Εκείνη την ώρα η περιφρούρηση προσπάθησε με κάθε δυνατό μέσο να προστατέψει το κόσμο. Μας είναι ξεκάθαρο ότι η επίθεση των μπάτσων δεν αποσκοπούσε στην αποτροπή του συγκρουόμενου πλήθους, αλλά αποσκοπούσε στην όσο πιο σύντομη λήξη του festival. Δεν ξεχνάμε ότι, οι μπάτσοι δεν είναι η πρώτη φορά που μπαίνουν στο πολυτεχνείο. Θυμόμαστε καθαρά τα μπουκάλια και τις πέτρες να εκτοξεύονται εξίσου και από μέρους τους, πράγμα που είδαμε για ακόμη μια φορά. Τόσο το κομμάτι της συνδιοργάνωσης όσο και το κομμάτι του κόσμου που παρέμεινε στον χώρο συνέχισε κανονικά τη διεξαγωγή του festival κρατώντας ανοιχτή τη μουσική αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας, απέναντι στην κρατική καταστολή.

Το διακύβευμα της ελεύθερης κίνησης και έκφρασης, τόσο στον λόφο του Στρέφη όσο και σε όλα τα πάρκα, τις πλατείες, τα μπασκετάκια κτλπ. είναι ένα ανοιχτό στοίχημα, το οποίο αφορά όλ@ μας. Αναγνωρίζουμε το συγκεκριμένο πεδίο αγώνα ως ανοιχτό και πολύμορφο. Αποδεικνύουμε στην πράξη, ότι τίποτα δεν τελείωσε, αντιθέτως όλα συνεχίζονται. Ως συνδιοργάνωση του Αναρχικού Festival – Athens In Flames ευχαριστούμε ολ@ που στάθηκαν, παρά την έκτακτη αλλαγή της τοποθεσίας και παρά τις δυσμενείς συνθήκες της καταστολής του πολυτεχνείου, στηρίζοντας είτε οικονομικά τον πολιτικό σκοπό του festival, είτε ενισχύοντας με την φυσική τους παρουσία, κόντρα στην μπατσοκρατία.

 

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ
ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

ΕΞΩ Η ΜΠΑΤΣΟΚΡΑΤΙΑ ΑΠ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ // ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΑ // ΑΝΑΡΧΙΑ

 

Αναρχικό Δίκτυο Δημιουργίας – Οχετός
και Αλληλέγγυα συντρόφι@ από την συνδιοργάνωση

Σάββατο 07/07/2018, από τις 18:00 μέχρι της 21:00, πριν το Athens In Flames vol.II, με αφορμή τις εξαγγελίες του Τόσκα για την καταστολή των κινηματικών εκδηλώσεων στο κέντρο της Αθήνας.

Τους τελευταίους μήνες παρατηρείται όξυνση της καταστολής ως προς τα διάφορα δρώμενα που οργανώνονται από τον αντιεξουσιαστικό χώρο στους ανοιχτούς & δημόσιους χώρους στο κέντρο της Αθήνας. Με αφορμή την συσπείρωση, αρχικά, διαφόρων επιτροπών από «αγανακτισμένους πολίτες» και τις πιέσεις αυτών στο Κράτος με την κατηγορία για «ανοχή στην ηχορύπανση», για «μη φορολογούμενες επιχειρήσεις» και στην τελική για «παρτάκια που κάνουν κάποιοι από τα βόρεια προάστια χωρίς άδεια και σεβασμό στους ντόπιους κατοίκους», κινητοποιήθηκε ξανά η κρατική καταστολή.

Πριν κάποιες βδομάδες, στις 20/06/2018, ο αναπληρωτής υπ.Προ.Πο Νίκος Τόσκας ανακοίνωσε, παράλληλα με την στοχοποίηση των περιθωριοποιημένων γειτονιών (π.χ. η περιοχή του Ζεφυρίου όπου διαμένει κοινότητα Ρομά), πως «μετά την Δυτική Αττική θα ενταθεί η επέμβαση αστυνομικών στα Εξάρχεια, ενώ έχουν δοθεί συγκεκριμένες οδηγίες στην αστυνομία για την ηχορύπανση στο λόφο του Στρέφη». Αποτέλεσμα; η ακύρωση τις τελευταίες μέρες διάφορων εκδηλώσεων (party & lives) στον λόφο του Στρέφη όπου μπάτσοι εκδίωξαν τον κόσμο των διοργανώσεων. Ο λόφος, κομμάτι των εξαρχείων που αποτελεί χρόνια τώρα πεδίο κοινωνικοποίησης των ανθρώπων που κινούνται στην γειτονία, είναι η προσπάθεια να εγκαθιδρυθεί πλέον και στην καθημερινότητά μας, η επιθετική πολιτική του κράτους με σκοπό την «εξυγίανση» των προβληματικών για αυτό περιοχών.

Ο πόλεμος για την αφομοίωση και την οικονομική εκμετάλλευση των Εξαρχείων είναι πολυμέτωπος και σχιζοειδής. Από την μία, η καλλιέργεια του μύθου του «αβάτου» και η, όλο και αυξανόμενη, περιθωριοποίηση της γειτονίας, στοχεύει στην υποτίμηση του τεράστιου οικονομικού «φιλέτου» του κέντρου της μητρόπολης. Το κράτος και το κεφάλαιο ξέρουν καλά να κάνουν την δουλεία τους· η πάγια τακτική «διαίρει και βασίλευε», όσο η ανθρωπιστική κρίση βρυχάται, διαμορφώνει το εύπορο έδαφος για την επερχόμενη κοινωνική αναδιάρθρωση και την εκμετάλλευση της, ως τώρα, «ειδικής» οικονομικής ζώνης. Τα πρώτα σημεία των «ευρωπαϊκών» καιρών ήδη κάνουν αισθητή την παρουσία τους και η επέλαση των airbnb κάνει σιγά-σιγά την γειτονιά οικονομικά δυσπρόσιτη για τους ανθρώπους που κινούνται σε αυτήν. Από την άλλη; Η στρατικοποίηση της περιοχής με την περικύκλωση της από μπατσοκλούβες και η μονιμοποίηση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης μέσα στα εξάρχεια, κομμάτι του οποίου είναι και τα τελευταία φαινόμενα καταστολής των δημόσιων εκδηλώσεων, είναι η στρατηγική πορεία του κράτους για να διαλύσει τις διαδικασίες κοινωνικών αντιστάσεων που λαμβάνουν χώρα στη γειτονιά.

Ο λόφος δεν είναι το μόνο μέρος στο οποίο το κράτος επιβάλει την εξομάλυνση του κοινωνικού πεδίου. Το Σάββατο 08/06/2018, έγινε προσπάθεια καταστολής από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, του live οικονομικής ενίσχυσης του ταμείου αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών στην πλ.πρωτομαγείας, όπου οι μπάτσοι δώσαν διορία «ως τις δώδεκα» για να λήξει η συναυλία, κάτι που ο συγκεντρωμένος κόσμος απέτρεψε με την παρουσία του, και το live συνεχίστηκε επιτυχώς. Την αμέσως επομένη όμως, στις 09/06/2018 το «Indie Free Festival» (μέρος των εσόδων του οποίου θα διατίθεντο για την στήριξη του αγώνα των κατοίκων της Σαμοθράκης ενάντια στην καταστροφική εγκατάσταση των ανεμογεννητριών στα βουνά του νησιού), διοργάνωση με 28 συνεχόμενα χρόνια παρουσίας, βρίσκει ενώπιον του διμοιρίες από το πρωί τοποθετημένες στο Πεδίον του Άρεως που αποκλείουν την περιοχή και ακυρώνουν το φεστιβάλ.

Το κράτος προφανώς και δεν χτυπάει τις δημόσιες αντιεξουσιαστικές εκδηλώσεις για την «ηχορύπανση». Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα μαγαζιών, night-clubs, afterάδικων και λοιπών μπάρ της αλλοτρίωσης που δημιουργούν προβλήματα τέτοιων ειδών στην γειτονία των εξαρχείων και όχι μόνο. Προφανώς το κράτος στοχεύει τον χαρακτήρα, τους σκοπούς και τα περιεχόμενα που προωθούν οι αντιεξουσιαστικές d.i.y. διοργανώσεις. Το κράτος χτυπά την αλληλεγγύη, όπως η πρόσφατη δικογραφία – φιάσκο περί «επαναστατικού ταμείου» που στήθηκε πάνω στους αλληλέγγυους και τις αλληλέγγυες πολιτικών και μη κρατουμένων. Η οικονομική ενίσχυση βαφτίζεται στήριξη της εγχώριας «τρομοκρατίας» και ο κόσμος της αλληλεγγύης καθώς και αυτή η ίδια παράνομη. Το κράτος χτυπά την αυτοοργάνωση, που δεν εμπεριέχει κοινωνικούς και ταξικούς αποκλεισμούς, που δεν εμπεριέχει μαφιόζικες business, που δεν του εξασφαλίζει κέρδος, που προωθεί την συνάντηση, την κοινωνικοποίηση και την δόμηση αδιαμεσολάβητων σχέσεων μεταξύ των ατόμων και όχι απλώς μια στείρα κατανάλωση και κενές θεαματικές αναπαραστάσεις. Το κράτος χτυπά την δημιουργία, την ψυχαγωγία και την διασκέδαση των από-τα-κάτω. Το κράτος χτυπά τα εδάφη στα οποία αναπτύσσονται εξεγερτικές δυνατότητες και προοπτικές.

Σαν σώμα το οποίο συναντήθηκε για να πλαισιώσει την διοργάνωση του αναρχικού φεστιβάλ Athens In Flames, σκοπός του οποίου, για δεύτερη συνεχή χρονιά, είναι η οικονομική ενίσχυση διωκόμενων αγωνιστών, καταλαβαίνουμε πως πολύ πιθανόν να μην αποτελέσουμε εξαίρεση σε αυτόν τον νέο κανόνα που πάει να μας επιβληθεί. Αντιλαμβανόμενες/οι πως αποτελούμε και εμείς με την σειρά μας στόχο καταστολής, αλλά ταυτόχρονα με επίγνωση πως η συγκεκριμένη συνθήκη δεν αφορά εμάς προσωπικά, αλλά κάθε μελλοντική διοργάνωση που δεν συμβαδίζει με τους όρους της κυριαρχίας, της νομιμότητας, της τάξης και της ασφάλειας, καλούμε σε συγκέντρωση για την υπεράσπιση του δημοσίου χώρου, το Σάββατο 07/07/2018, από τις 18:00 έως και τις 21:00 στο ταρατσάκι του αστέρα στον λόφο του Στρέφη.

Γιατί αν δεν αντισταθούμε σε όλες τις γειτονιές, οι πόλεις μας θα γίνουνε μοντέρνες φυλακές.

Αλληλεγγύη \\ Πολυμορφία \\ Αναρχία

 

Αναρχικό Δίκτυο Δημιουργίας Οχετός, Αλληλέγγυες/οι.

Το κείμενο και η μπροσούρα συνυπογράφονται από συντρόφους και συντρόφισσες απ’ την Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου, απ’ το Αναρχικό Δίκτυο Δημιουργίας Οχετός, και από αναρχικές ατομικότητες.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ // ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΑ // ΑΝΑΡΧΙΑ

***

Η Μπροσούρα σε PDF

***

Το Κείμενο σε PDF

 

Γράφουμε το παρόν κείμενο για να τοποθετηθούμε, γνωστοποιώντας τις ομαδικές μας θέσεις στην δημόσια σφαίρα, για ορισμένα γεγονότα που μας επικοινωνήθηκαν, σχετικά με το περιστατικό που συνέβη κατά την διάρκεια των αυθόρμητων συγκρούσεων πού έλαβαν χώρα επί της οδού Τοσίτσα παράλληλα με την διεξαγωγή του αντεθνικού live στις 24/03 . Δεν θα μπούμε στην διαδικασία να παραθέσουμε το χρονικό του περιστατικού γιατί θεωρούμε ότι, περιγραφές συγκεκριμένων καταστάσεων πρέπει να χαίρουν ιδιαίτερης προσοχής καθώς τίθενται ζητήματα στεγανότητας και προστασίας της ανωνυμίας του εξεγερμένου πλήθους απέναντι στην καταστολή. Έτσι κι αλλιώς πολλά έχουν ήδη λεχθεί ή γραφεί στη δημόσια σφαίρα από άμεσα-μη εμπλεκόμενα άτομα, με αποτέλεσμα ο διάλογος να έχει καταλήξει σε ένα συνονθύλευμα παραφιλολογίας, παραπληφορίσης και αποπροσανατολισμού. Θεωρούμε ότι όλη αυτή η κατάσταση δυσκολεύει τα εμπλεκόμενα υποκείμενα να έχουν τα ίδια το πρώτο λόγο εάν το επιθυμήσουν.

Από πλευράς μας, θέλουμε καταρχάς να διευκρινίσουμε πως, το περιστατικό συνέβη αρκετά μακριά από τα όρια της περιφρούρησης του live και συνεπώς δεν είχαμε κάποια δυνατότητα παρέμβασης εκ των πραγμάτων, καθώς τα άτομά μας ήταν απασχολημένα, με διαθεσιμότητες για την διεκπεραίωση του event. Γνωρίζουμε καλά ότι στο δρόμο και εν μέσω ταραχών, πολλά μπορούν να συμβούν. Πολλά πράγματα μπορούν να πάνε λάθος από πολλές απόψεις, λόγω ατυχίας ή και κακής στιγμής, λόγω κακής συνεννόησης μεταξύ των υποκειμένων, λόγω απειρίας, λόγω φόβου, λόγω θύμου και έντασης της στιγμής. Κοινώς, για μας κάποιες συμπεριφορές σε τέτοιες καταστάσεις μπορούν να εκληφθούν ως κατανοητές. Κάποιες άλλες όμως όχι. Όλα τα παραπάνω δεν θα ήμασταν σε θέση να τα δικαιολογήσουμε εάν εκφραζόντουσαν, όχι ως γεγονότα που προκύπτουν ως πρακτικά λάθη εν μέσω μιας κατάστασης, αλλά ως συνειδητή επιλογή και πρακτική, κομμάτι μίας συνολικής κουλτούρας επιβολής. Πόσο μάλλον το να βρίσκει μία τέτοια κουλτούρα χώρο ανάμεσα στο πλήθος εν μέσω συγκρούσεων μας βρίσκει τελείως απέναντι.

Προφανώς και δεν ζούμε στην πλάνη, η οποία προσάπτει στις συγκρούσεις με τους μπάτσους έναν αμιγώς αντιεξουσιαστικό προσανατολισμό και περιεχόμενο. Προφανώς και αναγνωρίζουμε ότι τα συγκρουόμενα πλήθη, μικρά ή μεγάλα, εν μέσω μιας γενικευμένης εξέγερσης ή εν μέσω των γνωστών ταραχών που προκύπτουν στα Εξάρχεια ανά καιρούς, δεν πλαισιώνονται μόνο από συνειδησιακά ομοιογενή υποκείμενα. Δεν θα άρμοζε στα αξιακά μας άλλωστε, να εθελοτυφλούμε και να μην δούμε προβληματικές ως και εχθρικές προς εμάς λογικές και συμπεριφορές από την ‘’δική μας’’ πλευρά των οδοφραγμάτων. Σαφώς και έχουμε την αντίληψη του ότι, η ‘’δική μας’’ πλευρά είναι βουτηγμένη στον σεξισμό και την ομοφοβία και εμποτισμένη όχι μόνο από τα δακρυγόνα αλλά και από την κουλτούρα του βιασμού. Κάθε φορά που ακούμε, (τι πιο κλασικό), να στολίζονται οι μπάτσοι με τον χαρακτηρισμό «πουτάνα», βλέπουμε τις κυριαρχικές αρρενωπότητες να δαιμονοποιούν την σεξεργασία και τις σεξεργάτριες, να ταυτίζουν τα σώματά τους και τις επιλογές τους, όσων αφορά τον βιοπορισμό τους, με αυτά των μπάτσων. Κάθε φορά που ακούμε τον όρο «πούστης» να χρησιμοποιείται υποτιμητικά βλέπουμε να συντηρείται η ομοφοβία και η αφήγηση του αποτροπιασμού προς τους σεξουαλικούς προσανατολισμούς που δεν συμπίπτουν με τις πειθαρχήσεις της ετεροκανονικότητας. Όπως επίσης βλέπουμε παραβιαστικά σκεπτικά να χειροκροτούνται και να περνάν για «εξεγερτικά» κάθε φορά που ακούμε τα πλήθη να γκαρίζουν για το πόσο θα γαμήσουν μάνες, αδερφές, και λοιπά τέτοια.

Κοινώς αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει στις συγκρούσεις, είναι το να καλλιεργείται και να μονιμοποιείται μια κατάσταση που τις θέλει αποκλειστικά και μόνο ως αντρικό προνόμιο και πεδίο δράσης. Ένα πεδίο στο οποίο δεν χωρά κανένα υποκείμενο που δεν πληρεί τις νόρμες και τις κανονικότητες που θέτει η πατριαρχία. Στην τελική, αυτό που εύκολα μπορεί να γίνει αντιληπτό είναι ένα διάχυτο κλίμα ανταγωνισμού αρρενωποτήτων το οποίο έχει ως αυτοσκοπό την αυτοεπιβεβαίωση της «δύναμης» της εκάστοτε πλευράς. Τέτοιες συμπεριφορές αποτρέπουν κόσμο από το να γνωρίσει, να εξοικειωθεί, να συμμετέχει και να πλαισιώσει τις συγκρούσεις. Εν τέλει, σκηνικά όπως αυτό, τείνουν να διακόπτουν την όποια εξεγερσιακή κατάσταση πάει να δημιουργηθεί, αφήνοντας αρνητικές παρακαταθήκες. Τέλος δίνουν πάτημα στην καταστολή να παίρνει θάρρος, όπως, ας πούμε, το να μπαίνουν ματατζήδες στο πολυτεχνείο σαν να μην συμβαίνει τίποτα ή το να ρίχνουν μολότοφ στο πλήθος την ώρα που τσακώνεται.

Για να είμαστε ξεκάθαρ@: προφανώς και θεωρούμε αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός και της καθεμίας να βρίσκεται στο δρόμο και να συγκρούεται με το κράτος και τους μπάτσους του, είτε επειδή είναι αναρχικός/αντιεξουσιαστρία, είτε επειδή είναι απλά acabίτης, είτε ως οτιδήποτε άλλο. Παρόλα αυτά ο δικός μας πόλεμος αρνούμαστε να είναι μονομερής. Η εξουσία έχει πολλά πρόσωπα και πολλές εκφάνσεις. Κάποιες από αυτές είναι και οι κυριαρχικές λογικές και εξουσίες, οι «πατερισμοί» και οι οδηγίες για το πως «θα γίνουμε σωστά» στον δρόμο, όπως και η έμμεση στέρηση του χώρου από ατομικότητες που μάλλον δεν ταιριάζουν στα πρότυπα της αρρενωπότητας και της δύναμης του »ισχυρού πολεμιστή». Εμείς προσπαθούμε βήμα-βήμα να ανοίξουμε όσα περισσότερα μέτωπα γίνεται, εσωτερικά και εξωτερικά από εμάς, τόσο με το κράτος και το κεφάλαιο, όσο και με τις προσωπικές μας αντιφάσεις και προβληματικές. Πιστεύουμε στη συνεχή αυτοεξέλιξη των ατόμων μέσω της αυτοκριτικής. Δεν θεωρούμε πως μπορεί κανείς και καμία να γεννηθεί ως το τέλειο, μη-κυριαρχικό υποκείμενο, αλλά παρόλα αυτά έρχονται στιγμές που οφείλουν να παρθούν αποφάσεις, να αλλάξουν σκεπτικά, κουλτούρες και να απομονωθούν συμπεριφορές.

Κλείνοντας, ξεκαθαρίζουμε ότι : τέτοιες συμπεριφορές για εμάς είναι εχθρικές. Από πλευράς μας δεν θα γίνουν ανεκτές σε οποιαδήποτε διοργάνωση συμμετέχουμε. Σαν ομαδοποίηση, δεν θέλουμε καμία ταύτιση και καμία σύμπραξη.

Αναρχικό Δίκτυο Δημιουργίας Οχετός

Από τη μαχητική υπεράσπιση της κατάληψης Ματρόζου 45

Το χρονικό της κατασταλτικής επίθεσης απέναντι στις καταλήψεις.

Το πρωινό της Δευτέρας 12/3, κάθε λογής μπάτσοι (ΜΑΤ, ΥΜΕΤ, ΟΠΚΕ, ασφαλίτες, κλπ.), από τις 6:00 ως τις 9:30, επιχειρούν κατασταλτικά εναντίον 3 καταλήψεων στην Αθήνα. Ξεκινώντας από την Gare και τον Χώρο Πολύμορφης Δράσης Αναρχικών Ζαΐμη 11 ’’Clément Duval’’ στα Εξάρχεια, και συνεχίζοντας στη Ματρόζου 45 στο Κουκάκι, κομμάτι της κοινότητας καταλήψεων Κουκακίου. Θυμίζουμε ότι η Gare είχε εκκενωθεί και επανακαταληφθεί από καταληψίες και αλληλέγγυες/ους τον περασμένο Νοέμβρη. Εν τέλει και οι 3 καταλήψεις εκκενώνονται. Στην περίπτωση της Gare και της Ζαϊμη 11, δεν υπήρχαν συντρόφια μέσα εκείνη την ώρα. Στην περίπτωση της Ματρόζου 45 (που αποτελεί και στεγαστική κατάληψη), συντρόφια περιφρουρούν μαχητικά το κτίριο και τα σώματά τους, εντός και εκτός της κατάληψης. 10 από αυτά προσαγάγονται μέσα από την κατάληψη, ενώ 2 έξω από αυτή. Λίγο αργότερα, και οι 12 προσαγωγές μετατρέπονται σε συλλήψεις. Τα 10 απ’ τα συντρόφια αντιμετωπίζουν κατηγορίες κακουργήματος (κατοχή εμπρηστικών υλών). Ακολουθεί έρευνα και στις 3 καταλήψεις. Τις αδειάζουν από οτιδήποτε θα μπορούσε να αποτελέσει στοιχείο στα χέρια του κράτους. Τελικά, 3 μέρες μετά τις εκκενώσεις, οι συλληφθείσες/έντες αφήνονται ελέυθερες/οι, χωρίς περιοριστικούς όρους. Η κατάληψη Gare επανακαταλαμβάνεται στις 14/3, και η Ζαϊμη 11 στις 16/3.

Βλέπουμε να εκτυλίσσεται μπροστά μας ένα κατασταλτικό σχέδιο που έχει ως στόχο τις κοινωνικές αντιστάσεις, μέσα στις οποίες προφανώς και τον α/α χώρο, τα άτομα και τις δομές του. Η αριστερή κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι συνεχίζει με ζήλο το ημιτελές έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων. Από τις πρώτες στιγμές της, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει προχωρήσει σε ένα κύμα κατασταλτικών επιθέσεων ενάντια στους κατειλημμένους χώρους, από το Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο Κένταυρος, το καλοκαίρι του 2015, μέχρι και τώρα, αρχές του 2018, κατά το οποίο είδαμε να εκκενώνονται μέσα σε λίγους μήνες η κατάληψη της Τερμίτα στον Βόλο, και οι 3 καταλήψεις στην Αθήνα. Ο κατασταλτικός μηχανισμός, εκμεταλλευόμενος την απουσία πολλών συντροφισσών/ων -καθώς και η κατάληψη Gare και η κοινότητα στέγης και αγώνα Κουκακίου είχαν καλέσει και στηρίξει την Πανβαλκανική Αντιφασιστική πορεία της Θεσσαλονίκης, στις 10/3, που είχε καλεστεί με αφορμή τον ολοσχερή εμπρησμό της κατάληψης Libertatia από φασίστες, κατά τη διάρκεια των εθνικιστικών πανηγυριών για το όνομα της Μακεδονίας- προχώρησε σε μια στρατηγική επιλογή, για να αποφύγει το ενδεχόμενο μιας σφοδρής σύγκρουσης, κάτι το οποίο δε συνέβη στην περίπτωση της Ματρόζου 45, η οποία αντιστάθηκε για περίπου 2 ώρες.

Το κράτος καταστέλλει αυτό που καταλαβαίνει καλύτερα απ’ το οτιδήποτε: τις αναρχικές εστίες αγώνα, τον εσωτερικό εχθρό.

Αυτές οι στιγμές καταστολής δε μας βρήκαν να πέφτουμε από τα σύννεφα, καθώς, εδώ και καιρό, οι δημοσιογραφίσκοι και ένα ολόκληρο σύμπλεγμα από ’’ειδικούς’’, εγκληματολόγους, ακαδημαϊκούς, και λοιπά αποβράσματα της εξουσίας, προετοίμαζαν το έδαφος για μια συνολική στρατηγική αντιεξέγερσης. Περιθωριοποιώντας την περιοχή των Εξαρχείων και τον κόσμο που αυτή συγκεντρώνει. Στοχοποιώντας την ως ’’άβατο’’ και ’’εστία ανομίας’’, ως ’’κράτος εν κράτει’’. Αναπαράγοντας (και πάλι) ρητορείες περί δύο άκρων (δεν είναι τυχαίο ότι οι τελευταίες εκκενώσεις συνέπεσαν με τη σύλληψη της ακροδεξιάς ομάδας Combat 18, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο ένα κλίμα νίκης της δημοκρατίας απέναντι στην ’’τρομοκρατία απ’ όπου κι αν προέρχεται’’), στο ένα εκ των οποίων τοποθετούν τους αυτοδιαχειριζόμενος χώρους, τις οδομαχίες, και γενικά κάθε συγκρουσιακό γεγονός. Σε μια προσπάθεια να αποκόψει τις ριζοσπαστικές κινήσεις από τα νοήματά τους, παρουσιάστηκε μια γενικευμένη συνθήκη φετιχοποίησης της βίας και της παραβατικότητας, τόσο στο κέντρο, όσο και στους πανεπιστημιακούς χώρους. Ως απόρροια των παραπάνω, το κράτος άδραξε την ευκαιρία για την εντατικοποίηση της κατάστασης εξαίρεσης, την όξυνση της επιτήρησης, τη γενικότερη αναβάθμιση των συστημάτων ελέγχου, τη δημιουργία και μονιμοποίηση ενός κλοιού αστυνόμευσης περιμετρικά της πλατείας Εξαρχείων (από τις κλούβες στην Πατησίων και τη Χ. Τρικούπη, ως και τους μπάτσους στη Βουλγαροκτόνου, την Ακαδημίας, την Ιπποκράτους, το Πεδίο του Άρεως, κλπ.), ακόμα και τη νόμιμη (στην περίπτωση της κατειλημμένης Πρυτανείας το 2015) ή άτυπη (στην περίπτωση διάφορων συγκρούσεων στο Πολυτεχνείο) καταπάτηση του ασύλου στους πανεπιστημιακούς χώρους.

Η κυβέρνηση, οσμώμενη τις επερχόμενες εκλογές, και έχοντας πλέον χάσει το κοινωνικό προσωπείο της, προσπαθεί να ανταγωνιστεί την πολιτική ατζέντα της αντιπολίτευσης, και να καλοπιάσει τους φιλήσυχους και ευυπόληπτους πολίτες, διεκδικώντας και αυτή με τη σειρά της κομμάτι από την πίτα του ζητήματος των Εξαρχείων και της εξόντωσης των ’’ταραχοποιών στοιχείων’’. Προφανώς, μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, δεν παραβλέπουμε και τις δικές μας ευθύνες ως α/α χώρος. Ο ενδοκινηματικός διχασμός είναι εμφανής, όπως εμφανές είναι και το γεγονός πως με την εκλογή της αριστερής διακυβέρνησης, αναδύθηκε ένας πόλος ’’εξευγενισμού’’ της αναρχίας και δαιμονοποίησης των συγκρουσιακών πρακτικών και τακτικών. Η εμφάνιση επίπλαστων διπόλων, όπως ’’κοινωνικό-αντικοινωνικό’’, ’’κινηματικό-αντικινηματικό’’, δίνει τροφή και χώρο στην επέλαση της καταστολής, λόγω της εικόνας αδυναμίας και κατακερματισμού, της έλλειψης κοινών τόπων και περιεχομένων. Εκμεταλλευόμενο την εικόνα αυτή, το κράτος βρίσκει πάτημα να χτυπήσει τις καταλήψεις, που αποτελούν εστίες στέγασης και αγώνα, ώστε να πάρει χώρο, αποδυναμώνοντάς μας και εξοντώνοντας οικονομικά τα συντρόφια μας.

Απέναντι στην επίθεση αυτή, προτάσσουμε την αλληλεγγύη, και τον διαρκή και ανυποχώρητο αγώνα, ενάντια στις σύγχρονες πειθαρχήσεις και επιβολές της κυριαρχίας. Δεν κάνουμε ούτε βήμα πίσω. Επανακαταλαμβάνουμε τα κεκτημένα εδάφη, βρίσκουμε ο ένας την άλλη στους αγώνες, διαμορφώνουμε υγιείς και αντιιεραρχικούς τρόπους συνύπαρξης και επικοινωνίας μεταξύ μας. Δομούμε νέες κοινότητες αγώνα, αλληλεγγύης και σεβασμού, και διευρύνουμε τα μέτωπα του πολέμου μας σε όλα τα πεδία. Θέλουμε να δούμε καινούργια εγχειρήματα, στέκια και καταλήψεις, γιάφκες και ορμητήρια, να ανθίζουν σαν αγκάθινα λουλούδια στα μίζερα μητροπολιτικά νεκροταφεία. Όλα είναι δικά μας γιατί όλα είναι κλεμμένα.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ // ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΑ // ΑΝΑΡΧΙΑ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΝΤΟΥ

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΤΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Αναρχικό Δίκτυο Δημιουργίας Οχετός

***

Αντεθνικό Live οικονομικής ενίσχυσης των συλληφθέντων της κατάληψης Ματρόζου 45

Σάββατο 24/03 στο Μηχανουργείο

Συμμετέχουν: K_aaos (θεσσαλονίκη) // Ex nihilo // Pawaksskii // Laru // Case // Sayatan // Πυράκανθος // Nova Roma

Ακολουθεί after party

To Live αρχίζει στις 21.00 αυστηρά.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

***

Το κείμενο του live:

ΟΤΙ ΜΙΣΗΣΑΜΕ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΔΩ

Και είναι βαθιά ριζωμένο στις συνειδήσεις όσων μισούμε. Ότι μισήσαμε, ζει και βασιλεύει μέσα στα κεφάλια των δικαστικών, των παπάδων, των μπάτσων και των στρατιωτικών, των συνοριοφυλάκων και των λιμενικών, των φασιστών και των ρατσιστών γειτόνων, των απολυταρχικών πατεράδων και των ομοφοβικών και τρανσφοβικών, των ψεκασμένων και αγανακτισμένων ευυπόληπτων πολιτών, όλων αυτών που πριν από λίγο καιρό κατέκλυσαν τους δρόμους της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας για να προασπιστούν τα εθνικά τους συμφέροντα.

Οι παραπάνω διψάν για επιβολή, πειθαρχία, εθνική καθαρότητα, ευνομία, πίστη, τάξη και ασφάλεια. Μερικά από τα όπλα των παραπάνω είναι οι ποινές και τα δικαστικά έδρανα, οι τρομονόμοι, τα γκλόμπ και τα δακρυγόνα, η ρουφιανιά, τα στραβά βλέμματα, οι προσβολές και οι σφαλιάρες, τα αγγίγματα και τα πεσίματα, τα εισιτήρια, οι μπάρες και οι κάμερες, οι σβάστικες, οι μαίανδροι και οι γαλανόλευκοι σταυροί με ή χωρίς τις εννιά λωρίδες τους. Όπως επίσης και τα όπλα που ρίχνουν στο ψαχνό. Τα έθνη, οι πατρίδες, οι μεγάλες ιδέες, τα κράτη, οι οικονομίες, οι στρατοί.

Σε έναν κόσμο ασφυκτικά γεμάτο από σύνορα, θρησκείες και φυλακές όλων των ειδών. Φωνάζουμε όσο πιο αιρετικά και δυνατά μπορούμε:

ΝΑ ΚΑΟΥΝ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΟΙ ΕΛΛΑΔΕΣ

ATHENS IN FLAMES – RAP LIVE
ΣΑΒΒΑΤΟ 08 ΙΟΥΛΙΟΥ 21:00 @ ΛΟΦΟΣ ΣΤΡΕΦΗ (στο ταρατσάκι του αστέρα)

FROM ATHENS
Pawaksskii (Παρουσίαση LP «Μες στο δωμάτιο»)
Παλάτια Πέφτουν
Άτοπος & Брус
Ex Nihilo
Κάρτας
Nova Roma
Case

TO SALONICA
Fireback (Παρουσίαση LP «RAGEMODEON»)
Pas-B
Nigredo
Ελεύθεροι Φυλακισμένοι
Κάποιος Λείπει & Stam
Σαρδάμ

AFTER PARTY
ΚΡΙΣ.ΠΑ(XPRMNTL) & SRON(TECHNO)

***

ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΤΟΥ LIVE ΘΑ ΔΙΑΤΕΘΟΥΝ ΓΙΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΕΞΟΔΑ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ

***

Καλοκαίρι 2017,

Oπως και κάθε χρονιά η ατμόσφαιρα της μητρόπολης γίνεται πιο αποπνικτική από ποτέ. Οι κάδοι, οταν δεν φλέγονται, βρωμάνε, και το αστικό τοπίο σιγά σιγά αρχίζει τις προετοιμασίες για τα κύματα τουριστών που, όπως ξανά και ξανά κάθε φορά, θα κατακλύσουν τους δρόμους για να βγάλουν φωτογραφίες το λίκνο του πολιτισμού, να αγοράσουν μπλουζάκια «I <3 ATHENS», να ζήσουν το μύθο του «I drunk to death myself in greece», να πάνε στην ακρόπολη. Η πόλη γεμίζει με ασφάλεια και τάξη, όπου κι αν κοιτάξεις υπάρχουν μπάτσοι. ε αυτήν την ατμόσφαιρα, αποφασίσαμε να σπάσουμε την ησυχία που κυριαρχεί στο καμίνι του Καμίνη κάνοντας φασαρία με τον τρόπο μας.
Αποφασίσαμε λοιπόν τα διοργανώσουμε ένα rap live. Πάντα όπως θέλουμε τα lives, οριζόντια και αυτοοργανωμένα, χωρίς εισιτήρια και εισόδους,πόρτες και πορτιέριδες, εργαζόμενους και αφεντικά. Για εμάς τα live είναι ένας τρόπος να βρεθεί κόσμος κοντά, να περάσει καλά και να ακονίσει την συνειδησή του ενάντια στο κράτος και κεφάλαιο. Για εμάς τα live είναι πρώτα απ’όλα τρόπος επικοινωνίας και συλλογικοποίησης. Επιδιώκουμε μέσω των δικών μας μέσων και πρακτικών να καταφέρουμε αυτά που η μουσική βιομηχανία προσπαθεί να πείσει πως είναι εφικτά μόνο διαμέσω της. Με αυτό το live αποδεικνύεται πως δεν χρειαζόμαστε κανένα χορηγό για να κάνουμε εφικτή μια κατάσταση όπου κόσμος από διαφορετικά μέρη – αγνοώντας τις χιλιομετρικές αποστάσεις- βρίσκεται σε κοινό τόπο και χρόνο.

Πέραν όλων των παραπάνω σκοπός του live είναι και η υλική και ηθική στήριξη συντρόφων μας ου διώκονται για τη δράση τους, την οποία οι δικαστικοί μηχανισμοί του κράτους εκδικούνται έσω της οικονομικής τους εξόντωσης.
Η αλληλεγγύη μας είναι ολική, έμπρακτη και αδιαπραγμάτευτη.

Καλοκαίρι 2017, η Αθήνα φλέγεται…

Τις τελευταίες μέρες κυκλοφορεί στην δημόσια ιντερνετική σφαίρα ένα κείμενο-καταγγελία (1) σχετικά με κάποια συμβάντα που έλαβαν χώρα στα Εξάρχεια και στο live της Νομικής, την Παρασκευή 24/2, που στοχοποιεί τον Οχετό, και γι’ αυτό μπαίνουμε στη διαδικασία να απαντήσουμε. Πρόκειται για ένα κείμενο που περιέχει τόνους λάσπης, ψέματα, ανακρίβειες και παραποιημένα γεγονότα, στοχοποιώντας αρχικά μέλος του Οχετού και στην συνέχεια ολόκληρο τον Οχετό, ενώ επίσης επιρρίπτει ευθύνες στην περιφρούρηση του live (Εργαστήριο για την εξάπλωση της Μαύρης Πανώλης) που δεν τον προστάτευσε. Φυσικά δε πέφτουμε απ’ τα σύννεφα, αφού στο παρελθόν τα υποκείμενα τα οποία υπέγραψαν την καταγγελία μας έχουν συνηθίσει σε τέτοιες πρακτικές, τόσο με την συγκεκριμένη υπόθεση που εμπλέκεται το μίασμα, όπου η περιφρούρηση του live (Εργαστήριο για την εξάπλωση της Μαύρης Πανώλης) και λοιποί παρόντες κράτησαν θετική στάση στον ξυλοδαρμό του βδελύγματος, αναγνωρίζοντας και καταδικάζοντας τις προσβολές του προς τον σύντροφό μας, όσο και με τα περιστατικά με το massqueerraid  που είχε γράψει καταγγελία (2) και  φεμινίστριες από Αθήνα που έχουν παρέμβει σε συναυλίες του για τις μισογύνικες αντιλήψεις που αναπαράγει μέσω του λόγου του.

Ας πάρουμε τα γεγονότα όμως από την αρχή. Όπως γράφουν και στην καταγγελία τους, ο λόγος που κοπανήθηκε το βδέλυγμα είναι ότι σε ένα live του στον Ασύρματο στις 18/10/2014 εξύβρισε με απαράδεκτο και στρεβλωτικό τρόπο το μίασμα και τον πατέρα του, με σκοπό την ψυχαγώγηση του ίδιου καθώς και του κοινού του, αλλοιώνοντας προσωπικά του δεδομένα. Πιο συγκεκριμένα, ανέφερε ότι το μίασμα μαζί με τον πατέρα του κατέχει χωράφια στη Μανωλάδα και εκμεταλλεύεται μετανάστες εργάτες, στοχεύοντας να αποπολιτικοποιήσει την υπόστασή του ως αναρχικού, φορώντας του την ταυτότητα του αφεντικού, για να χρησιμοποιήσει εναντίον του μια ψευδή ιδεολογική αντίφαση, να τον κατασκευάσει ως υποκριτή-εκμεταλλευτή απέναντι στο αντιεξουαστικό και αντικαπιταλιστικό κίνημα, με στόχο να τον απομονώσει ή και να απειληθεί η σωματική του ακεραιότητα μέσα απ’ αυτό.  Αυτή την κακόβουλη συμπεριφορά του, οι υπογράφοντες της καταγγελίας την μεταφράζουν ως κάτι ανάξιο αναφοράς και ασήμαντο. Εμείς πάλι, πιστεύουμε ότι αυτοί που μιλάνε πολύ, οφείλουν να έχουν επίγνωση των συνεπειών για όσα λένε.

Σε αυτό το σημείο, οφείλουμε να καταθέσουμε το κείμενο (3) που είχε δημοσιοποιήσει το μίασμα για τα περιστατικά στον Ασύρματο και την μπουνιά που έδωσε στο βδέλυγμα έξω από αυτοδιαχειριζόμενο χώρο. Θεωρούμε θεμιτό να παρακολουθηθούν τα γεγονότα για να μη δίνονται περιθώρια για παρερμηνείες.

Λαμβάνοντας υπόψιν μας το παραπάνω κείμενο του μιάσματος και της προκλητικής απάντησης του βδελύγματος βγάζοντας ένα κομμάτι που λέει ότι »δεν σταματάει απλά με μία μπουνιά», εντελώς τυχαία το μίασμα συναντήθηκε με το βδέλυγμα στη Δερβενίων και του έδωσε μερικές γροθιές. Αναφέρονται σε πισώπλατα χτυπήματα, εντούτοις άτομα τα οποία ήταν παρόντα στο συμβάν, μπορούν να επιβεβαιώσουν ότι κανένα χτύπημα δεν ήταν πισώπλατο. Μετά τα χτυπήματα μπήκε στη μέση ο  Δ.Π. (μπασίστας της punk μπάντας Indico) για να σταματήσει ο τσακωμός, όπως και οι σύντροφοι που βρίσκονταν με το μίασμα. Δηλαδή δεν ενεπλάκη κανείς άλλος πέρα από το μίασμα. Σε κάποια φάση το βδέλυγμα και η παρέα του έφυγαν μετά από παρότρυνση των συντρόφων του μιάσματος, με το βδέλυγμα να δηλώνει ότι θα συνεχίσει να λέει ό,τι θέλει και πως η γλώσσα του δε σταματάει με τίποτα, χαρακτηρίζοντας παράλληλα το μίασμα »φασίστα» και »μπάτσο – μάτσο τραμπούκο σεξιστή».

Μετά τα παραπάνω συμβάντα, το μίασμα βρισκόταν στο live της Νομικής και μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία του βδελύγματος στον χώρο, του ζήτησε εξηγήσεις καθώς και να ανακαλέσει δημοσίως όσα έχει -δημοσίως- πει. Το βδέλυγμα δήλωσε κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να απολογηθεί για τίποτα, στηρίζοντας τις προηγούμενες δηλώσεις του. Κάπου εκεί ο διάλογος τελείωσε καθώς ο σύντροφός μας ανταπάντησε με γροθιές. Πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι η περιφρούρηση της διοργάνωσης παρενέβει και προστάτεψε το βδέλυγμα, σταματώντας τον διαπληκτισμό. Ξεκίνησε μια μεγάλη κουβέντα όπου το μίασμα καθώς και σύντροφοι που βρίσκονταν παρόντες στο live στον Ασύρματο, επιβεβαίωσαν την λασπολογία του βδελύγματος, επικοινωνώντας το χρονικό στην περιφρούρηση και τον κόσμο της συναυλίας που ρώταγε τους λόγους για τους οποίους κινητοποίησαν αυτή τη διένεξη. Μετά από τα παραπάνω, η περιφρούρηση δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να συνεχιστεί η σύγκρουση εντός του προαύλιου χώρου της νομικής, προκρίνοντας τα άτομα να λύσουν τις διαφωνίες τους εκτός του live, κάτι που έγινε σεβαστό από τον σύντροφό μας.

Το μόνο σίγουρο γεγονός το οποίο μπορούμε να επιβεβαιώσουμε στην καταγγελία είναι το ξύλο που έφαγε το βδέλυγμα από το μίασμα. Οι επιμέρους αναφορές είναι είτε κακεντρεχή σχόλια, είτε πολιτικάντικες ερμηνείες. Τονίζουμε λοιπόν για να γίνει ξεκάθαρο, ότι κανένα άλλο άτομο του οχετού, εκτός απ’ το μίασμα, όχι μόνο δεν είχε εμπλοκή στα περιστατικά που περιγράφονται αλλά ούτε καν βρίσκονταν στη Νομική. Επιπλέον το γεγονός, όντας τυχαίο, δε θα μπορούσε να αποτελεί συλλογική απόφαση του Οχετού και ούτε θα μπορούσε να είχε γνώση επ’ αυτού. Καταθέτουμε εξ’ αρχής τα γεγονότα για να σταθούν από μόνα τους απέναντι στις σαθρές τους κατηγορίες.

Επιπλέον, στην καταγγελία τους υπάρχουν εμφανέστατα στοιχεία ρουφιανιάς, εφόσον ονοματίζουν τον Οχετό και τον καταδεικνύουν ως μια συμμορία που υπάρχει για να δέρνει κόσμο. Επειδή λοιπόν απ’ ότι φαίνεται δεν γνωρίζετε καλά αυτούς που στοχοποιείτε, σας γνωστοποιούμε ότι ο Οχετός αποτελεί μια αναρχική δικτύωση ατόμων που έχει ως επίκεντρο την ανάδειξη της εξεγερτικότητας μέσω της δημιουργίας. Με όσες και όσους έχουμε βρεθεί από κοινού σε αγώνες, ξέρουν ποιοι είμαστε και τι πρεσβεύουμε. Οποιαδήποτε ατομικότητα ή συλλογικότητα του α/α χώρου την οποία καλούν οι καταγγέλλοντες αβλεπεί να μας απομονώσει μπορεί να μας βρει στον Χώρο πολύμορφης δράσης αναρχικών Ζαΐμη 11 όπου δραστηριοποιούμαστε, και επιπλέον παραθέτουμε το mail μας (4) για οποιαδήποτε επαφή. Από πλευράς μας εκφράζουμε την πλήρη περιφρόνηση μας προς τέτοιους λασπολογητές και θυματολόγους.

Μας φαίνονται περιγέλαστες οι αναφορές σε αρχηγιλίκια, ιεραρχίες, συμμορίτικο τρόπο δράσης και πισώπλατους ξυλοδαρμούς. Ειδικά όταν αυτές προέρχονται από άτομα που έχουν πάρε-δώσε με μαγαζάτορες και μπράβους. Εξίσου γελοίες είναι οι απόπειρες εδραίωσης των κατηγοριών τους σε ένα συγκεχυμένο ιδεοληπτικό πολιτικό λόγο. Το τι είμαστε και τι όχι φαίνεται απ’ τη συμμετοχή μας στους αντίστοιχους  αγώνες και στην καθημερινή μας προσωπική στάση. Αξιοπεριφρόνητες επίσης οι επικλήσεις εργατίστικων ταξικών επιχειρημάτων και τα λογικά (σφ)άλματα που οδηγούν σε καθολικές κατηγορίες.

Απο εκεί και πέρα όταν διεκδικείς το να μπορείς να λες ό,τι θες χωρίς να φέρεις καμία ευθύνη για ό,τι λες, άρα κατ’ επέκταση να διεκδικείς το να μπορείς να τραμπουκίζεις διαμέσω του λόγου σου χωρίς καμία συνέπεια, εμείς που ως αναρχικές/οί αποστρεφόμαστε τέτοιες πρακτικές και πιστεύουμε στη συνέπεια λόγου και πράξης, προτείνουμε στο βδέλυγμα εφόσον βρίζει και λασπολογεί, να έχει και καλύτερα αντανακλαστικά. Δεν καταδικάζουμε τη βία αλλά ούτε τη φετιχοποιούμε.

Τέλος, κάτι που αξίζει να σημειώσουμε είναι ότι στην εν λόγω καταγγελία, χαρακτηρίζουν τον σύντροφό μας ‘’ψυχοπαθή’’ και προτείνουν να εγκλειστεί και να νοσηλευτεί σε κάποιο ψυχιατρικό ίδρυμα. Δεν είναι καθόλου κρυφό λοιπόν, ότι μέσω της επιχειρηματολογίας τους, αυτά τα ανθρωπάκια αναδεικνύουν την αφομοιωμένη στο υπάρχον κοινωνικό οικοδόμημα αντίληψη ότι όλοι όσοι θεωρούνται τρελοί απ’ την κοινωνία και παρεκκλίνουν απ’ τις νόρμες της πλειοψηφίας πρέπει να είναι έγκλειστοι σε ψυχιατρικά μπουντρούμια και υπό παρακολούθηση ειδικών γιατρών. Για εμάς τέτοιες αντιλήψεις δεν είναι απλά εκ διαμέτρου αντίθετες, αλλά εχθρικές, και εκφράζουν πτυχές του εξουσιαστικού πολιτισμού, πρακτική του οποίου είναι ο εγκλεισμός -ανθρώπινων και μη- όντων σε κελιά/κλουβιά/κλινικές.

Συνοψίζοντας λοιπόν, αυτό που συμπεραίνουμε είναι ότι δεν τίθεται αμφισβήτηση πως μας χωρίζει άβυσσος με τους γράφοντες της καταγγελίας. Είμαστε δυο διαφορετικοί κόσμοι και οι αξιακοί μας κώδικες αποκλίνουν μεταξύ τους σε τέτοιο βαθμό ώστε να βρίσκονται σε μια ατέρμονη σύγκρουση. Για να μην μακρυγορούμε λοιπόν, ξεκαθαρίζουμε ότι δεν μας ενδιαφέρει καμία συνύπαρξη και καμία συναναστροφή με άτομα τα οποία παίζουν σε μαγαζιά, απαιτούν τον εγκλεισμό συντρόφων μας, στοχοποιούν, χλευάζουν και καταδίδουν πολιτικές ομαδοποιήσεις δίχως να ξέρουν γι’ αυτές και λοιδορούν κόσμο δημόσια σε συναυλίες τους χωρίς να υπολογίζουν τις συνέπειες. Από μακριά και μισημένοι λοιπόν.

Με την σειρά μας, καλούμε τον κόσμο του αγώνα να απομονώσει τα εν λόγω άτομα από την οποιαδήποτε εμπλοκή τους με τον α/α χώρο, να κρίνει και να πράξει αναλόγως. Ο Οχετός, σαν συλλογικό σώμα, δεν σκοπεύει να ξανασχoληθεί.

Εκ μέρους της διοργάνωσης και περιφρούρησης της συναυλίας όπου συνέβη το γεγονός, τα άτομα του Εργαστηρίου για την εξάπλωση της Μαύρης Πανώλης, θεωρούν κατάπτυστη την συγκεκριμένη καταγγελία και μπαίνουμε στη διαδικασία να απαντήσουμε δημόσια εφόσον στο ρουφιανοκείμενο της καταγγελίας γίνεται έμμεση έγκληση στην διοργάνωση της συναυλίας. Δείχνοντας μετριοπαθές ενδιαφέρον για την προσωπική προϊστορία των δύο κύριων εμπλεκόμενων, γελάμε περιφρονητικά προς τους καταγγέλλοντες. Το κείμενο καταγγελίας στοχοποιεί τις δύο ομάδες ως συνεργαζόμενες σε έναν ξυλοδαρμό και εγκαλεί την περιφρούρηση για αδιαφορία. Απαντάμε στους υπογράφοντες, πως έχουν απόλυτο δίκιο. Ήμασταν και είμαστε αδιάφοροι προς τον ξυλοδαρμό του βδελύγματος και σε κάθε άλλη όμοια περίπτωση, καθώς οι πολιτικές αναλύσεις ξεσκονόπανου με μόνο σκοπό την πολιτικάντικη χρήση, οι λασπολογίες, οι κατασυκοφαντήσεις και η καταγγελτική θυματολαγνεία θα μας βρίσκουν πάντα απέναντι. Είμαστε με όσες/ους μοιραζόμαστε τους δρόμους της φωτιάς, περιφρονούμε και θεωρούμε ανάξιους περαιτέρω απασχόλησης τέτοιου είδους σκηπτροφόρους της καταγγελίας, ερασιτέχνες θυματολόγους.

 

Το παραπάνω κείμενο συνδιαμορφώθηκε, συντάχθηκε και συνυπογράφεται απ’ τις ομάδες:

Αναρχικό δίκτυο δημιουργίας Οχετός

Εργαστήριο για την εξάπλωση της Μαύρης Πανώλης

 

 υ.γ. Ο περήφανα τρεις φορές υποψήφιος βουλευτής υπό την ριζοσπαστική-επαναστατική αιγίδα του ΣΕΚ, κύριος  Renegade Instruments, ο  μπροστάρης με υπεροπτικό ύφος χιλίων καρδιναλίων που δήλωσε στο μίασμα επιθετικά »Εγώ δέρνω και φασίστες άμα λάχει», λες και τον ρώτησε κανείς, έφαγε μια κλωτσιά στο πόδι από σύντροφο επειδή ενεπλάκη πιο βίαια απ’ τα άλλα άτομα που ήταν μαζί με το βδέλυγμα, και θεωρεί ότι δέχτηκε στοχευμένη  επίθεση με σκοπό τη μόνιμή του αναπηρία από ειδικά εκπαιδευμένο μέλος παραμιλιταριστικής οργάνωσης, κομάντο-βανάκι Μασσαλίας. Του ευχόμαστε περαστικά και καλή σταδιοδρομία. Άντε και με τον Σύριζα. 

 

(1) http://bdelygma.blogspot.gr/2017/02/blog-post.html

(2) https://massqueerraid.wordpress.com/2014/05/06/περί-βδελυγμάτων/

(3) http://tomiasma.blogspot.gr/2014/11/blog-post_14.html

(4) Επικοινωνία: oxetos@riseup.net

LIVE ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΚΑΝΙΓΓΟΣ 22 ΚΑΙ ΖΑΙΜΗ 11

Η αύξηση των ανθρώπων που μεταναστεύουν προς την Ευρώπη έβαλε επί τάπητος την αναγκαιότητα να στεγαστούν. Πέρα από τις απελάσεις, τους βασανισμούς και τις δολοφονίες στα σύνορα, το κράτος προτείνει σε αυτούς τους ανθρώπους στρατόπεδα συγκέντρωσης (ανοικτά ή κλειστά) απομακρυσμένα από τις πόλεις, ώστε να μην τους γνωρίσουμε ποτέ, να μην ακουστούν ποτέ, να μη δράσουν ποτέ, με σκοπό να διατηρηθεί η εθνική σταθερότητα. Να διατηρηθεί, δηλαδή, η ενότητά μας με αφεντικά και πολιτικούς για την καλύτερη δυνατή εκμετάλλευση όλων μας. Οι καταλήψεις κτηρίων δίνουν τη δυνατότητα στους μετανάστες και τις μετανάστριες να μένουν και να συνδιαμορφώνουν μαζί μας, φτιάχνοντας έτσι δυναμικές πολυφυλετικές κοινότητες.

Καταλήψεις συνήθως αποτελούν κτήρια που “κλέβουμε” από το κράτος, την εκκλησία, τους πλούσιους ή/ και τους εξαφανισμένους γενικά ιδιοκτήτες. Μέσα στους απελευθερωμένους χώρους των καταλήψεων εμείς ορίζουμε τις σχέσεις μας και τους όρους συμβίωσής μας από την αρχή, ενώ, ταυτόχρονα, οι άδειοι χώροι που γεμίζουν με ζωή γίνονται πολύ-εργαλεία, μας δίνουν τη δυνατότητα να αγωνιστούμε και να δημιουργήσουμε. Έτσι, διοργανώνουμε διάφορες εκδηλώσεις και συγκεκριμένα στην περίπτωσή μας συναυλίες. Χωρίς “είσοδο”, ώστε να μην αποκλειστεί αυτός/ή που δεν έχει να πληρώσει, αλλά με ελεύθερη εισφορά, ώστε να ενισχυθούν οι χώροι μας ή να βγάλουμε λεφτά για τα διωκόμενα και φυλακισμένα συντρόφια μας. Γι αυτό το σκοπό στους χώρους μας υπάρχει μπαρ και πάγκοι με διάφορα πράγματα. Επίσης, δεν υπάρχει εκμετάλλευση εργαζομένων, αλλά συνεργασία μεταξύ όλων των συμμετεχόντων χωρίς κάποιον ειδικό να μας καθοδηγεί, αλλά με αυτό-οργάνωση στη βάση της ισότητας. Κατά τη διάρκεια της συναυλίας ο κόσμος που τη διοργανώνει περιφρουρεί τα χαρακτηριστικά της και τη σωματική ακεραιότητα όσων βρισκόμαστε εκεί.

Περιφρουρούμε τα σώματά μας και τις εκδηλώσεις μας απέναντι σε μπάτσους, φασίστες και κανίβαλους. Οι κανίβαλοι είναι διακριτοί από τον τρόπο που δε σέβονται τη συλλογική μας δουλειά και ούτε εμάς τις ίδιες/ ους. Είναι αυτοί που έχουν αυτοσκοπό την επιβολή και συνήθως είναι μάτσο άντρες-σεξιστές που σκανάρουν συμπεριφορές, τρόπους κίνησης και έκφρασης. Η επιβολή ξεκινάει από τα επίμονα κοζαρίσματα, τα “τυχαία” χουφτώματα, τον ασφυκτικό τρόπο που “φλερτάρουν”, το βρισίδι που ρίχνουν σε όποια αρνηθεί τα αντρικά τους προνόμια μέχρι και το ξύλο σε κατάσταση “ερωτικής απογοήτευσης” ή και απλά μέθης. “Ψάχνουν φλώρους για να δείρουν και πουστράκια να τα κάνουν άντρες και γενικά μας γαμάνε όλες και όλους”. Φυσικά τέτοιες συμπεριφορές δε θα γίνουν ανεκτές. Στο συγκεκριμένο live όμως ανεκτές δε θα γίνουν ούτε σεξιστικές και ομοφοβικές ρίμες στα μικρόφωνα.

Πιστεύουμε ότι τα λόγια, ειδικά στο ραπ, όντας κατά κύριο λόγο ανδροκρατούμενος τρόπος έκφρασης, δεν είναι απλά αντανάκλαση της πραγματικότητας, αλλά δημιουργούν επίσης την πραγματικότητα. Η χρήση θηλυκών χαρακτηριστικών ως βρισίδι από τα χέρια που κρατούν μικρόφωνο, πέρα από το ότι αποδέχεται την θηλυκότητα και το γυναικείο φύλο ως κάτι φυσικά κατώτερο, ενισχύει επίσης αυτή την καταπίεση, αφού το παραμύθι φτιάχνει τις αντίστοιχες συμπεριφορές απέναντι στην θηλυκότητα και στις γυναίκες. Επίσης, η χρήση τέτοιων εκφράσεων δείχνει και έλλειψη σεβασμού απέναντι σε αυτές και αυτούς που έχουν ξεκαθαρίσει (ή και όχι) ότι αυτός ο λόγος είναι επιθετικός, τους προσβάλλει και τους περιθωριοποιεί.

Ο σκοπός μας δεν είναι να αποκλείσουμε κάποιον, αλλά δυστυχώς μέσα σε ένα κόσμο κοινωνικών ανταγωνισμών ο καθένας και η κάθε μία διαλέγει μπάντα. Χωρίς να θεωρούμε ότι έχουμε το αλάθητο ή ότι είμαστε καθαροί από τις παραπάνω εξουσιαστικές συμπεριφορές, προσπαθούμε να βελτιωνόμαστε και επιλέγουμε να είμαστε με όσες και όσους αντιστέκονται στην μπότα που πατάει πρώτα το κεφάλι
τους και σίγουρα δεν επιλέγουμε το δικό τους αποκλεισμό.

 

Πολιτική κατάληψη στέγης Κάνιγγος 22
Μαύρο Πολύχρωμο,
εγχείρημα από το χώρο πολύμορφης δράσης αναρχικών, Ζαΐμη 11
Αντισεξιστική ομάδα Ditto
Οχετός

ΜΠΑΤΣΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

Η κρατική καταστολή χρόνια τώρα δεν δείχνει μόνο τα δόντια της, δαγκώνει κιόλας.

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε μια υπερπροσπάθεια από το στρατόπεδο του κράτους και του κεφαλαίου να στοχοποιηθεί και να ποινικοποιηθεί, πιο πολύ από ποτέ,  κάθε κίνηση που εναντιώνεται στη καθημερινή υποδούλωση και τρομοκρατία που διαπνέει τις καθημερινότητές μας. Παρά τις μεγαλεπήβολες «αριστερές» κυβερνητικές υποσχέσεις για εξάλειψη της αστυνομικής «αυθαιρεσίας» και τις εντατικές μεθοδευμένες κινήσεις των ΜΜΕ για να παρουσιαστεί το αστυνομικό σώμα, ντυμένο σε ένα κοινωνικό προσωπείο, ως ένας θεσμός που προστατεύει τους (έλληνες πάντα) πολίτες από τα «ταραχοποιά» στοιχεία κάθε είδους και μορφής*, η κρατική καταστολή χρόνια τώρα δεν δείχνει μόνο τα δόντια της, δαγκώνει κιόλας.
Τελευταία όμως, οι πληγές που αιμορραγούν έχουν όνομα.

Στις 3 Αυγούστου τα ίχνη Pellumb Marnikollaj χάνονται, μετά από την καταναγκαστική «επίσκεψη» στο α.τ. Πατησίων για να δώσει το «παρών» που του είχε επιβληθεί εδώ και τέσσερις μήνες μετά από την αποφυλάκισή του. Μετά από ένα οκταήμερο ερευνών και πιέσεις από δικηγόρο, εντοπίζεται η σορός του, λίγο πριν την ταφή. Το πτώμα του Pellumb διακομίστηκε κρυφά από το μπατσότμημα στον Ερυθρό Σταυρό ως «σορός άγνωστων στοιχείων» και χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε ενημέρωση σε κανέναν, είτε συγγενικό πρόσωπο, είτε θεσμό (αλβανική πρεσβεία). Μετά από ιατροδικαστική εξέταση, φανερώθηκε το γεγονός ότι ο Pellumb  είχε υποστεί βασανιστήρια και βιαιοπραγίες. Οι βρωμόμπατσοι  μπροστά σε αυτές τις κατηγορίες αρκέστηκαν στο να δηλώσουν ότι ο Pellumb πήδηξε από τον δεύτερο όροφο γιατί του ανακοινώθηκε πως εκκρεμεί νέο ένταλμα σύλληψης εις
βάρος του για ληστεία. Και κάπως έτσι, στην λίστα των κρατικών δολοφονιών, προστέθηκε άλλο ένα όνομα.

Μετά από ένα μήνα, στις 27 Σεπτεμβρίου, τα παλικάρια της ελ.ας. απέδειξαν για άλλη μια φορά πως είναι άξιοι να μην τους αναγνωρίζουν ούτε οι μάνες τους όταν θα βρομίζουν τα νεκροκρέβατα του 401 στρατιωτικού νοσοκομείου. Στις 12 το μεσημέρι η παιδική θεατρική ομάδα της κατάληψης στέγης «2ο φιλοξενείο», που βρίσκεται επί της Αχαρνών, προσήχθη άμεσα από τους εργαζόμενους κάγκουρες της ΔΙ.ΑΣ. Η εν λόγω ομάδα αποτελούνταν από πέντε παιδιά ηλικίας 12-14 χρονών και δύο, είκοσι και εικοσιδύο, αντίστοιχα. Η ελ.ας. έστησε ολόκληρη επιχείρηση καθώς η μεταφορά στο τμήμα στελεχώθηκε από οχτώ μηχανές, δύο περιπολικά, ασφαλίτικα και αντιτρομοκρατική μονάδα. Τα μισθωτά αστροπελέκια της αριστεράς θεώρησαν τα άτομα αυτά επικίνδυνα καθώς στη κατοχή τους βρέθηκαν πέντε πλαστικά όπλα μινιατούρες, ένα λάπτοπ και τα κοστούμια για μία θεατρική παράσταση που επρόκειτο να δώσουν εκείνη τη μέρα. Αφού κατασχέθηκαν και τα κινητά τους οδηγήθηκαν στο 4ο α.τ. ΟΜΟΝΟΙΑΣ, το γνωστό κολαστήριο της ελ.ας. Μέσα στα τείχη και την ασφάλεια του «σπιτιού» τους, οι μπάτσοι ανάγκασαν τα παιδιά να γδυθούν υπό την μουσική υπόκρουση σεξουαλικών υπονοούμενων, τα ανάγκασαν να κάνουν κύκλους γυμνά και όσα από αυτά αρνήθηκαν να ξεγυμνωθούν φάγανε ξύλο, και σεξιστικά μπινελίκια. Οι προσαχθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι μετά από 10 ολόκληρες ώρες παράνομης κράτησης  χωρίς καμία απολύτως κατηγορία.

Τα παραπάνω γεγονότα δε μας σοκάρανε, ούτε μας έκαναν να πέσουμε απ τα σύννεφα (αυτό το σπορ ανήκει στους μικροαστούς συμπολίτες μας). Απεναντίας τροφοδοτούν το μίσος και την οργή που τρέφουμε για το κράτος, το κεφάλαιο και τα σώματα ασφαλείας τους. Τα παραπάνω γεγονότα εντάσσονται σε μια σειρά από κινήσεις που στόχο έχουν την πλήρη εκφόβιση και υποταγή κάθε ατόμου που δεν πληρεί τις προϋποθέσεις του συνετού και έννομου πολίτη.

Τους τελευταίους μήνες παρακολουθούμε μια γενικευμένη επίθεση του κράτους ενάντια σε όποιο κοινωνικό κομμάτι συνεχίζει να αντιστέκεται. Αφού η αριστερή ελπίδα κατάφερε να εξαλείψει οποιαδήποτε κοινωνική αντίσταση υπήρχε ενάντια στα μνημόνια και την οικονομική υποδούλωση, τώρα μέσω των ΜΜΕ και των μπάτσων προσπαθούν να εξαλείψουν τις τελευταίες και πιο δραστικές αντιστάσεις που έχουν απομείνει. Τα κανάλια σχεδόν κάθε βράδυ στις οχτώ, κάνουν λόγο για το άβατο των Εξαρχείων, την ανεξέλεγκτη δράση των αντεξουσιαστών, την αδράνεια της κυβέρνησης ως προς το θέμα αυτό και τους καΐμενους και ταλαιπωρημένους υποτιθέμενους κατοίκους των Εξαρχείων. Χωρίς όμως να κάνουνε λόγο για τις εμπρηστικές επιθέσεις σε καταλήψεις από το προστατευόμενο παρακράτος. Χωρίς όμως να κάνουνε λόγο για τη μακροχρόνια συνεργασία μπάτσων και μαφίας η οποία αφήνει τα καρτέλ διακίνησης ναρκωτικών και λευκής σαρκός να δρουν ανενόχλητα στη περιοχή και όχι μόνο.

Σε όλο αυτό το κλίμα «κράτους έκτακτης ανάγκης», έρχεται να προστεθεί ένα επερχόμενο «νέο μοντέλο πιο ευέλικτης και περισσότερο παρεμβατικής Αστυνόμευσης για τα Εξάρχεια». Πιο συγκεκριμένα η ελ.ας. ανακοίνωσε την απόσυρση διμοιριών των ΜΑΤ (εδώ γελάμε) από τη περιοχή για να μην της προσδίδεται μια εικόνα στρατιωτικοποίησης καθώς και τη στελέχωση τμημάτων και μονάδων άμεσης δράσης από 500 αστυνομικούς που θα μετατεθούν από στόχους πολυτελείας. Επίσης είναι στα σκαριά η συγκρότηση 24 νέων μονάδων ΟΠΚΕ για τις οποίες αναφέρεται ότι θα φέρουν πρωτοπόρα βαρύ εξοπλισμό και υλικοτεχνικά μέσα και θα «ελέγχουν και θα παρεμβαίνουν δυναμικά με τζιπ» για να αποκαταστήσουν το χαμένο αίσθημα ασφάλειας στη περιοχή. Και όλα αυτά έπειτα από τις συνεχείς δηλώσεις και πιέσεις από φωτεινές πολιτικές προσωπικότητες της αντιπολίτευσης οι οποίες δίχως να σκεφτούν και  εκ’του ασφαλούς απειλούν τη περιοχή και τον κόσμο που δρα σε αυτή με #exarhia_telos και λοιπές τέτοιες μαλακίες.

Όλα αυτά δε μας τρομάζουν αντιθέτως μας τσατίζουν ακόμα περισσότερο.Το κράτος μας βρίσκει και θα μας βρίσκει μπροστά του.

ΟΙ ΕΧΘΡΟΠΡΑΞΙΕΣ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΟΥΝ
ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΝΕΚΡΟ ΑΛΑΝΙ ΔΕΚΑ ΣΦΑΓΜΕΝΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ
ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΡΑΝΗ ΣΑΣ ΕΧΕΤΕ ΣΚΑΤΑ, ΤΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΑΠΟ ΛΕΥΤΕΡΙΑ
ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΟΡΓΗ, ΤΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΑΠ ΤΑ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΗ

Πρωτοβουλία από τον Οχετό

*προφανώς για τα ασπόνδυλα της ελ.ας ταραχοποιά στοιχεία είναι οι μετανάστες και οι μετανάστριες, οι άστεγοι και οι άστεγες , οι τοξικοί και οι τοξικές, οι σεξεργάτριες, οι περίεργοι και οι περίεργες, οι ομοφυλόφιλοι, οι λεσβίες και οι τρανς, τα αλάνια των πλατειών, οι αναρχικοί και οι αναρχικές και οποιοδήποτε άλλο υποκείμενο δεν (θέλει να) συνάδει με το μέτρο και το σταθμό της μικροαστικής τάξης και της ασφάλειας που ονειρεύεται να επιβάλλει το κράτος.

css.php