Skip navigation

Category Archives: Χύμα κομμάτια

Abstract audiovisuals for savage individuals #2

Put up a fight
…or shut up and cry.

Μουσική παραγωγή, επεξεργασία και επιμέλεια του βίντεο: Aegri Somnia

Στίχοι/Ερμηνεία/Video: καμένο χαρτί
Παραγωγή/Ηχογράφηση/Λογότυπο: Venef
Μίξη/Master: Mastercat2

Lyrics/Raps: Pawaksskii
Beat: φέρμα
Camera : O ..
Edit: George ket

Video/animation : George ket
Artwork : Μαύρο χάλι

Μουσικές παραγωγές / δειγματοληψία: Venef
Video: george ket

Soundcloud: https://soundcloud.com/venef1/venef-zyprexa

Ενα τρακ διαφορετικης αισθητικης απο το δίσκο που θα ακολουθήσει, καλη ακροαση.

Lyrics/Raps: κάρτας
Beat: απαλλοτριωμένο
Recorded/Mixed/Mastered by: incognito m. @ Pineline music lab
Video: george ket.
Logos: μαύρο χάλι

και δε τα ζύγισα, μοναχα λύγισα ηταν ευλίγιστα ηταν ελκυστικό ετσι το πίστεψα, βρεθηκα στο βυθό βρεθηκα να παραμιλω και να μη ξερω να φερθω εχω παψει πια να νιωθω μοναχα παρατηρω σε εκνευριστικό βαθμό και παντα ακολουθώ το ενστικτο μου, το αλλο πηρα τ’αγκάλιασα το εκανα δικο μου εδω μεσα στο σπιτικο μου μαρτυρω τα βλεπω ανακατα θολά κι ειμαι στο τρίτο Ανάκασα μεριά κι είμαι στο τρίτο λιγο πριν την αρχή βασικα λιγο πριν την εναρξη λιγο πριν την εξεταση, η εξέλιξη κοντα να γυρισει ο διακοπτης τα παντα γυρω μου μαυρα, πετυχαινει το σκοπο της τραβηξα το μαυρο κλήρο κι ειμαι ολοκληρος δικος της το μαυρο πεπλο επεσε κι ειδα το σκεπτικο της κατω απο το σπιτικο της μαρτυρώ!

βημα βημα, σιγα σιγα βημα βημα, προσεκτικα λιγο λιγο ολο και πιο κοντα λιγο λιγο πλησιαζει σκαει και τρωει μυαλα βημα βημα ολο και πιο σιγα βημα βημα και πιο προσεκτικα λιγο λιγο απο τον ουρανο κατεβαινει σε κοιταει, σκαει και τρωει μυαλα!

δε το καταλαβα πως επεσα δεν ενιωσα κατεβασα και επειτα το μπερδεψα με κατι γνωριμο φατσικα, αρχισα να μπερδευω μερες ωρες χρονια χρωματα και σκεπτικα πιες και σκοτωσε η τυχη δε χαρίζεται, σε παιζει και σε προδωσε η τυχη δεν οριζεται, σε πατησε και πονεσε σε πότισε βαριά ειναι περιμετρικα τριγυρω μου καθε φορα ακολουθει σιγα σιγα πεφτει απο τον ουρανο αορατο διακριτικα ειναι παντου μεσα στη πολη οταν φοραω ακουστικα ερχεται ολο και πιο κοντα, δινει ζωη σε σκεπτικα κι ηθελα να ξερα μαλακα πως θα τανε το μετα! κι ηθελα να ξερα πως θα σας φαινοτανε η πολη σας αναποδα να καιγεται αδιακοπα, οι μουρες σας στο πατωμα και τα κλαματα γαμα τα, βαρεθηκα μια ζωη να μαι διπλα σε θυμα τι;! δεν ειναι κριμα σβηνω το χαμογελο απ του κυνηγου τα χείλια, αυτο ειναι ζωη μια μερα να μπω στο τμημα και να του κοψω το νημα για να δει τη μαυρη μοιρα που μου φερε σε τιμη και δε κοζαρουμε πια, το φως μας τυφλωσε δε σας μιλαμε καλα, το φως μας φιμωσε ηρθε μου μιλησε και ειδα τελικά πως τα αιματα μας ειναι γοητευτικα

μαυρα κι αυτα, τα μαυρα μου ταιριαζουν μαυρα βαρια, τα μαυρα σε δικαζουν μαυρα παιδια, τη πολη κατασπαραζουν ειναι μαυρα καταμαυρα σα τα ονειρα που σε σκιάζουν!

Κι είμαι ώρα τώρα μέσα στο δωμάτιο κραυγές πάλουν τους τοίχους, δεν ακούω παραγωγή με το στυλό γράφω πάλι στο τετράδιο μα η πατριαρχία μου ‘χει μολύνει τη γραφή Κι έχω ξεχάσει να μιλάω στο σκοτάδι μόνος αφήνω τον εαυτό μου να πέσει στη σιωπή κάπου ανάμεσα σε λέξεις και κραυγές αρχίζω να καταλαβαίνω – αναγνωρίζω τη φωνή Είναι το Μίασμα της Ρώμης οργισμένο, βλασφημάει ακούω πάλι δυνατά να με καλεί Ανοίγω την πόρτα απ’το δωμάτιο δειλά τον κοιτάω, με κοιτάει τώρα πηγαίνω προς τα κει Είναι τα χρώματα στα μάτια μου θολά κάποτε μαύρα αφού συνάντησα το άσπρο, όλα γκρι Γύρω οι κρότοι δυνατοί να με φοβίζουνε ακόμα συνεχίζουν μα μου συνθλίβουν την σιωπή Κι οι ουλές μου ξανανοίγουν όπως πρώτα με πονάνε δακρυγόνα, εισπνέω, ξαναβρίσκω τη φωνή Αντικρίζω την μορφή, εισπνέω πάλι και φωνάζω ‘’Nova Roma’’ ο Ηγεμών απόψε θα καταστραφεί! Κι ήμουν πάντα το ποντίκι μες στη φάκα τώρα αρουραίος που μολύνει κάποτε σκλάβος στο τυρί Εκείνος που επέλεξες να ζει στο περιθώριο πλάθει την δημιουργία μέσα απ΄την καταστροφή Παίρνω βενζίνη για να κάψω το δωμάτιο είναι η σύγκρουση αναγκαία σε κάθε ανθρώπινη πτυχή κι όσο μαζεύονται καπνοί αναρωτιέμαι είμαι ελεύθερος ή απλώς μεγάλωσα την φυλακή Εκπέμπω σήμα από τον τρίτο ηχογραφώ κάθε ουλή πάνω στο σώμα και μια ιστορία να σου πει ανακαλύπτω το όνομά μου στο βίωμα κι αφήνω τη σκέψη στον Οχετό να εξαπλωθεί

Είμαι ο ψίθυρος στον όγδοο όροφο στον τρίτο μια ακόμα απ΄τις κραυγές που συνεχώς αποκηρύττω ότι ζούμε είναι ένα ψέμα κι όχι όμορφο αναλύω την μορφή μου ως ένα κτήνος ανθρωπόμορφο όλοι μιλάν για επιλογές σε έναν μονόδρομο μαθαίνω τη ζωή φτύνοντας αίμα στον πεζόδρομο ένα πρωί με ξερνάνε στην γη με πόνους πήρα μπόνους, στη ζωή μου δύο ανθρώπους παθογόνους Γυρνώ στο σύμπαν και διαχέομαι σαν φως ως πληροφορία αθάνατη κι ας τώρα ζω τρωτός είμαι ιδέα, είμαι ο πολυμερισμός η σπίθα, για να ενωθεί η γη και ο ουρανός ο φόβος στα μυαλά των ανθρώπων στο μεσονύκτιο δεν θα πεθάνω έγινα κύμα στο διαδίκτυο κυριαρχώ στις ζωές των μικρών είμαι ένα μεγάλο σπίτι, με πισίνα και γκαζόν Χτίζω την φυλακή που μου στερήσαν με το αρχιτεκτονικό σχέδιο που μ’εμφυσήσαν κι είμαι κρατούμενος όσο κι ανθρωποφύλακας διότι είμαι εγώ, όχι αυτοί που εδώ με κλείσαν Έχω κραυγές μες στο κεφάλι μου, που ορκίζομαι ότι έρχονται απ’το υπόγειο εκεί μέσα έχω κλεισμένο το παιδί πριν φανταστεί αυτό που ζω, πριν επιλέξει να μην ζει και την χαρίσει στην υδρόγειο!

Lyrics/Raps: pawaksskii , τομίασμα
Βeat: BD Foxxxmoor
Recorded/Mixed/Mastered by: incognito m. @ Pineline music lab
Video: George ket.

www.oxetos.espivblogs.net
www.tomiasma.gr

Abstract audiovisuals for savage individuals

Put up a fight
…or shut up and cry.

Μουσική παραγωγή, επεξεργασία και επιμέλεια του βίντεο: Aegri Somnia

Ένα λεπτό και μια σιγή

Θα φαγωθείτε ζωντανοί (part 2)

Γαζί

Καθρέφτης

Το παραπέρα βήμα

Στην απομόνωση

Lyrics/Raps: σκλάβος , τομίασμα
Produced/Mixed/Mastered by: Mastercat
Recorded by: Mastercat & Maria Zariko @ Sound Bistro & Noiz Factory
Artwork: σκλάβος

www.piswapoayto.blogspot.gr
www.tomiasma.gr
www.oxetos.espivblogs.net

Ταραχή, στη Ρώμη απόψε βγήκαν τρελοί, καταστολή, κυνηγητό, στους δρόμους κόκκινοι καπνοί. Ο Ηγεμών δίνει γραμμή και γύρω έπεσε σιωπή κι όλοι κλειστήκανε πιστοί στο μικρό τους κελί. Τι να μου πει; Ο γείτονας ζει μέσα σε ΤV κι όλη τη μέρα του περνά λιώνοντας κάποια εκπομπή κι άμα μπει στο κόλπο δεν υπάρχει διαφυγή η Ρώμη βασιλεύει όσο αγαπάς την φυλακή μέσα της γυρνάς, δουλεύεις και γερνάς μέσα της μεθάς, ξεχνάς και διασκεδάζεις στολίδια αγοράζεις την στολίζεις, την γεμίζεις με χαρά τι κρίμα που είναι όλα πλαστικά όλα τόσο όμορφα, μα όλα τόσο φτηνά όλα τόσο δικά σου, μα τα μετράς σε μετρητά σου δώσαν ένα κάρο ελπίδες κι αλήθειες να πιστεύεις ανθρωπάκο, που όλες ήταν ψέματα εγώ σας έμαθα καιρό, είπα όχι ευχαριστώ δεν είμαι παιδί καλό, δεν θα συμβιβαστώ δεν θα ανέβω στο σταυρό, στην Ρώμη δεν θα χαριστώ έχω ακόμη στο μυαλό μου ένα στρατό. Δεν περίμενες ποτέ να δεις τον κόσμο σου νεκρό, τώρα κοίτα τον να πέφτει από λεπτό σε λεπτό. Κι άμα σε δω, στο χαμό, φοβισμένο, θα σου πω: «Τα χειρότερα ξημέρωσαν μαλάκα κι είναι εδώ».

Τώρα, η φωτιά σβήνει την βρώμα με τους τρελούς είμαστε ζωντανοί ακόμα στο κλουβί σαν ραπ συγκρότημα, η Nova Roma, τότε η Ρώμη έκανε ραπ πάνω απ’ την τέφρα των αστών. ‘Οσο η φωτιά σβήνει την βρώμα. Επιλέγουμε τα μέσα του αγώνα. Σκλαβιά το χειροκρότημα, πατώ στο χώμα τώρα. Πάνω από το πτώμα του ηγεμόνα κάνει ραπ η Nova Roma.

Η αρχή ως άρχων, ο άρχων των αρχών των σκάρτων. Ο βασιλεύς των πάντων, των δειλών των φυλακών, πολιτικών και ποινικών αδικημάτων, δικαστής, δημιουργός ολοκληρωτικών κατασκευασμάτων. Θεός/κτήνος μαζί, ο κρατιστής υλιστής, ο δαίμονας υπέρμετρος εγωιστής, των ηθικών ενοχών λυτρωτής, ο δάσκαλος του ημιμαθείς, είναι ο Capital-ληστής, αυτής της πόρνης που ζεις και ζω, την Ρώμη που μισείς και μισώ. Είναι ή αυτή, ή εμείς έξω καμένοι. Η μέρα η επομένη θα είναι η πρώτη μας μέρα από το κράτος κλεμμένη, κι η φυλακή μου γκρεμισμένη. Ο ηγεμών καταστρέφει ότι αγαπώ, πράττει ότι τον ηδονίζει, κι ότι τον διαιωνίζει, όπως ποθεί, πράττει ότι συντελεί την εκμετάλλευση και την λογική κάποιος να με κυριαρχεί. Μα εγώ ήμουν άτομο στο εμείς, παραμένω, γιατί είμαι άτομο απ’ το εμείς βασανισμένο, θα καταπιώ τον ηγεμών άμα τον φτάσω, αλλά φοβάμαι ότι ηγεμόνα θα ξεράσω. Μάνα μου στείρα, κακιά, με καταστρέφεις. Θρέφεις το μίασμα, στα σφάλματα που εκτρέφεις, κι είμαι ο Σκλάβος που μισώ και μισείς, να δεις έγινα ο ίδιος μια Ρώμη να συγκρουστείς.