Κάρτας – Μαύρο Βήμα

Ενα τρακ διαφορετικης αισθητικης απο το δίσκο που θα ακολουθήσει, καλη ακροαση.

Lyrics/Raps: κάρτας
Beat: απαλλοτριωμένο
Recorded/Mixed/Mastered by: incognito m. @ Pineline music lab
Video: george ket.
Logos: μαύρο χάλι

και δε τα ζύγισα, μοναχα λύγισα ηταν ευλίγιστα ηταν ελκυστικό ετσι το πίστεψα, βρεθηκα στο βυθό βρεθηκα να παραμιλω και να μη ξερω να φερθω εχω παψει πια να νιωθω μοναχα παρατηρω σε εκνευριστικό βαθμό και παντα ακολουθώ το ενστικτο μου, το αλλο πηρα τ’αγκάλιασα το εκανα δικο μου εδω μεσα στο σπιτικο μου μαρτυρω τα βλεπω ανακατα θολά κι ειμαι στο τρίτο Ανάκασα μεριά κι είμαι στο τρίτο λιγο πριν την αρχή βασικα λιγο πριν την εναρξη λιγο πριν την εξεταση, η εξέλιξη κοντα να γυρισει ο διακοπτης τα παντα γυρω μου μαυρα, πετυχαινει το σκοπο της τραβηξα το μαυρο κλήρο κι ειμαι ολοκληρος δικος της το μαυρο πεπλο επεσε κι ειδα το σκεπτικο της κατω απο το σπιτικο της μαρτυρώ!

βημα βημα, σιγα σιγα βημα βημα, προσεκτικα λιγο λιγο ολο και πιο κοντα λιγο λιγο πλησιαζει σκαει και τρωει μυαλα βημα βημα ολο και πιο σιγα βημα βημα και πιο προσεκτικα λιγο λιγο απο τον ουρανο κατεβαινει σε κοιταει, σκαει και τρωει μυαλα!

δε το καταλαβα πως επεσα δεν ενιωσα κατεβασα και επειτα το μπερδεψα με κατι γνωριμο φατσικα, αρχισα να μπερδευω μερες ωρες χρονια χρωματα και σκεπτικα πιες και σκοτωσε η τυχη δε χαρίζεται, σε παιζει και σε προδωσε η τυχη δεν οριζεται, σε πατησε και πονεσε σε πότισε βαριά ειναι περιμετρικα τριγυρω μου καθε φορα ακολουθει σιγα σιγα πεφτει απο τον ουρανο αορατο διακριτικα ειναι παντου μεσα στη πολη οταν φοραω ακουστικα ερχεται ολο και πιο κοντα, δινει ζωη σε σκεπτικα κι ηθελα να ξερα μαλακα πως θα τανε το μετα! κι ηθελα να ξερα πως θα σας φαινοτανε η πολη σας αναποδα να καιγεται αδιακοπα, οι μουρες σας στο πατωμα και τα κλαματα γαμα τα, βαρεθηκα μια ζωη να μαι διπλα σε θυμα τι;! δεν ειναι κριμα σβηνω το χαμογελο απ του κυνηγου τα χείλια, αυτο ειναι ζωη μια μερα να μπω στο τμημα και να του κοψω το νημα για να δει τη μαυρη μοιρα που μου φερε σε τιμη και δε κοζαρουμε πια, το φως μας τυφλωσε δε σας μιλαμε καλα, το φως μας φιμωσε ηρθε μου μιλησε και ειδα τελικά πως τα αιματα μας ειναι γοητευτικα

μαυρα κι αυτα, τα μαυρα μου ταιριαζουν μαυρα βαρια, τα μαυρα σε δικαζουν μαυρα παιδια, τη πολη κατασπαραζουν ειναι μαυρα καταμαυρα σα τα ονειρα που σε σκιάζουν!

Pawaksskii x Το μίασμα – Υδρόγειος

Κι είμαι ώρα τώρα μέσα στο δωμάτιο κραυγές πάλουν τους τοίχους, δεν ακούω παραγωγή με το στυλό γράφω πάλι στο τετράδιο μα η πατριαρχία μου ‘χει μολύνει τη γραφή Κι έχω ξεχάσει να μιλάω στο σκοτάδι μόνος αφήνω τον εαυτό μου να πέσει στη σιωπή κάπου ανάμεσα σε λέξεις και κραυγές αρχίζω να καταλαβαίνω – αναγνωρίζω τη φωνή Είναι το Μίασμα της Ρώμης οργισμένο, βλασφημάει ακούω πάλι δυνατά να με καλεί Ανοίγω την πόρτα απ’το δωμάτιο δειλά τον κοιτάω, με κοιτάει τώρα πηγαίνω προς τα κει Είναι τα χρώματα στα μάτια μου θολά κάποτε μαύρα αφού συνάντησα το άσπρο, όλα γκρι Γύρω οι κρότοι δυνατοί να με φοβίζουνε ακόμα συνεχίζουν μα μου συνθλίβουν την σιωπή Κι οι ουλές μου ξανανοίγουν όπως πρώτα με πονάνε δακρυγόνα, εισπνέω, ξαναβρίσκω τη φωνή Αντικρίζω την μορφή, εισπνέω πάλι και φωνάζω ‘’Nova Roma’’ ο Ηγεμών απόψε θα καταστραφεί! Κι ήμουν πάντα το ποντίκι μες στη φάκα τώρα αρουραίος που μολύνει κάποτε σκλάβος στο τυρί Εκείνος που επέλεξες να ζει στο περιθώριο πλάθει την δημιουργία μέσα απ΄την καταστροφή Παίρνω βενζίνη για να κάψω το δωμάτιο είναι η σύγκρουση αναγκαία σε κάθε ανθρώπινη πτυχή κι όσο μαζεύονται καπνοί αναρωτιέμαι είμαι ελεύθερος ή απλώς μεγάλωσα την φυλακή Εκπέμπω σήμα από τον τρίτο ηχογραφώ κάθε ουλή πάνω στο σώμα και μια ιστορία να σου πει ανακαλύπτω το όνομά μου στο βίωμα κι αφήνω τη σκέψη στον Οχετό να εξαπλωθεί

Είμαι ο ψίθυρος στον όγδοο όροφο στον τρίτο μια ακόμα απ΄τις κραυγές που συνεχώς αποκηρύττω ότι ζούμε είναι ένα ψέμα κι όχι όμορφο αναλύω την μορφή μου ως ένα κτήνος ανθρωπόμορφο όλοι μιλάν για επιλογές σε έναν μονόδρομο μαθαίνω τη ζωή φτύνοντας αίμα στον πεζόδρομο ένα πρωί με ξερνάνε στην γη με πόνους πήρα μπόνους, στη ζωή μου δύο ανθρώπους παθογόνους Γυρνώ στο σύμπαν και διαχέομαι σαν φως ως πληροφορία αθάνατη κι ας τώρα ζω τρωτός είμαι ιδέα, είμαι ο πολυμερισμός η σπίθα, για να ενωθεί η γη και ο ουρανός ο φόβος στα μυαλά των ανθρώπων στο μεσονύκτιο δεν θα πεθάνω έγινα κύμα στο διαδίκτυο κυριαρχώ στις ζωές των μικρών είμαι ένα μεγάλο σπίτι, με πισίνα και γκαζόν Χτίζω την φυλακή που μου στερήσαν με το αρχιτεκτονικό σχέδιο που μ’εμφυσήσαν κι είμαι κρατούμενος όσο κι ανθρωποφύλακας διότι είμαι εγώ, όχι αυτοί που εδώ με κλείσαν Έχω κραυγές μες στο κεφάλι μου, που ορκίζομαι ότι έρχονται απ’το υπόγειο εκεί μέσα έχω κλεισμένο το παιδί πριν φανταστεί αυτό που ζω, πριν επιλέξει να μην ζει και την χαρίσει στην υδρόγειο!

Lyrics/Raps: pawaksskii , τομίασμα
Βeat: BD Foxxxmoor
Recorded/Mixed/Mastered by: incognito m. @ Pineline music lab
Video: George ket.

Pawaksskii – Μυρίζει Θάνατος (Video Clip)

Άσπρη είναι η άρια φυλή, η σιωπή , τα λευκά κελιά, το ψύχος, το χιόνι, οι άσπρες μπλούζες των γιατρών, τα νεκροσέντονα, η ηρωίνη. Αυτά λίγο πρόχειρα ,για την αποκατάσταση του μαύρου.
Κατερίνα Γώγου

 

Video/camera : George ket
Στιχοι, ραπ : Pawaksskii
Beat : Προϊόν εμπορίου
Mixing n’ Mastering: Α(Ν)
Ηχογράφηση @ Φάκα (Χειμώνας του ’16) απο το μίασμα
Επικοινωνία: oxetos@riseup.net