Πανό ενάντια στον τρομονόμο 187Α (22/02/2018)

«Και δεν αντέχεται η σιωπή των άδειων δωματίων, σε πληγώνουν τα μοναχικά έπιπλα. Σουρουπώνει. Τα πουλιά έχουν σωπάσει. Μένω ακίνητη, αναπνέω σιγά. Και ναι, τον ακούω… Ακούω αυτόν τον ήχο που κάνουν οι μικρές καινούργιες ρίζες καθώς κυριεύουν σιγά-σιγά τα σπίτια.»   – Αθηνά Τσάκαλου

Και η σιωπή αυτή των άδειων δωματίων είναι που βγάζει κάποιες/ους από εμάς στους δρόμους της αναρχικής σύγκρουσης. Είναι αυτή η σιωπή που οπλίζει τις αρνήσεις μας. Είναι αυτή που μας ωθεί στη δόμηση διαφορετικών σχεσιακών μοντέλων, βασισμένων στην οριζοντιότητα, την αγάπη και την αλληλεγγύη, μακριά από την επιθυμία για επιβολή και καταπίεση. Είναι η σιωπή αυτή που μας σπρώχνει ν’ αρπάξουμε τις ζωές τις δικές μας και των κοινοτήτων μας στα χέρια μας. Και κάπου εκεί αναδυθήκαμε απ’ τις τσιμεντένιες σιωπές των μητροπόλεων, ριζώσαμε στους γκρίζους τοίχους, σπάσαμε τα παράθυρα, ατενίσαμε τον ουρανό με τα κεφάλια ψηλά, και δημιουργήσαμε τα δικά μας σύννεφα, τα δικά μας νερά και τις δικές μας αβύσσους. Ο πόλεμος είναι μονόδρομος, και οι όροι του άνισοι. Η αξιοπρέπεια των κολασμένων και των καταπιεσμένων κάποια στιγμή οπλίζεται. Και η επιλογή αυτή έχει οδηγήσει πολλά συντρόφια μας μέχρι τώρα στα μπουντρούμια του κράτους. Πλήρωσαν το ότι αμφισβήτησαν τους κυρίαρχους αυτού του κόσμου, ότι ρηγμάτωσαν έστω και φευγαλέα τον χρόνο, ότι ροκάνισαν τα θεμέλια της παραγωγικότητας. Πλήρωσαν το ότι έδειξαν έμπρακτα πως υπάρχουν και άλλα μοντέλα ζωής, μα και πως, όταν οι αδύναμες/οι επιλέγουν τον δρόμο της φωτιάς και οργανώνονται, μπορούν να φέρουν τον κόσμο ανάποδα.

Το κράτος και οι πολλαπλοί μηχανισμοί του, από τους μπάτσους μέχρι τους δικαστές, έχουν χτίσει τις άμυνές τους. Έχουν μελετήσει τις αντιστάσεις που υψώνονται εναντίον του, και έχουν ορθώσει τα τείχη τους. Ο τρομονόμος 187Α αποτελεί ένα πολύ σημαντικό όπλο στην κρατική φαρέτρα. Εκατοντάδες έτη ποινής έχουν φορτωθεί σε συντρόφια μας που επέλεξαν να κινηθούν στις έκνομες ατραπούς της άμεσης δράσης και του αντάρτικου πόλης, καθώς κατηγορούνται για ένταξη σε ”τρομοκρατική” οργάνωση. Στο πρόσφατο εφετείο των συντρόφων Ν. Ρωμανού, Δ. Πολίτη, Γ. Μιχαηλίδη, Α. Ντάλιου και Γ. Τσάκαλου, και ενώ είχε καταρρεύσει η κατηγορία περί ένταξης σε ”τρομοκρατική” οργάνωση, τα δικαστικά καθάρματα σκάρωσαν την κατηγορία της ”ατομικής τρομοκρατίας”. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αν εφαρμοστεί το συγκεκριμένο παραθυράκι του 187Α, από εδώ και στο εξής μπορούν να καταδικάζονται με τον τρομονόμο και συντρόφια που δεν ανήκουν σε κάποια οργάνωση.

Τα σκουπίδια πίσω απ’ τις έδρες κάνουν καλά τη δουλειά τους. Ενδυναμώνουν το νομικό οπλοστάσιο, και το στρέφουν ενάντια στους αρνητές της κρατικής και καπιταλιστικής κυριαρχίας. Τα δικαστικά αυτά κωλόπαιδα, οι τοποτηρητές του νόμου και της τάξης, απ’ τον Ευτύχη Νικόπουλο ως τη Σοφία Αποστολάκη, κοιμούνται στα σπίτια τους ήσυχοι. Γυρνάνε στα φρούριά τους χαρούμενοι και ικανοποιημένοι που για άλλη μια μέρα έκαναν το σωστό. Έδειξαν ποιοι έχουν τη δύναμη στα χέρια τους. Πάταξαν τους ”τρομοκράτες”, τους ”εγκληματίες”. Σίγουρα το κούτελό τους είναι καθαρό. Αυτό που μένει σε εμάς, είναι να κάνουμε αυτά τα κούτελα να ιδρώσουν, να κάνουμε τα συγκεκριμένα καθάρματα να μην έχουν πού να κρυφτούν. Δεν υπάρχει διάλογος μαζί τους, είμαστε δύο διαφορετικοί κόσμοι, κι έχουμε ανοιχτούς λογαριασμούς. Στεκόμαστε κοντά στα έγκλειστα συντρόφια μας που κατηγορούνται με τον τρομονόμο, και τους στέλνουμε ένα μικρό σινάλο αλληλεγγύης με ένα πανό που κρεμάσαμε στον Λόφο του Στρέφη, στις 22/2/2018.

ΝΑ ΟΠΛΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΡΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ
ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΜΑΣ ΕΓΚΛΗΜΑ
ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΝ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ ΕΓΚΛΕΙΣΤΑ ΑΝΑΡΧΙΚΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Αναρχικό Δίκτυο Δημιουργίας Οχετός

Πανό και βάψιμο σε αλληλεγγύη με τον απεργό πείνας Ντίνο Γιαγτζόγλου (22/02/2018)

Στις 21/02 ξεκινάει απεργία πείνας ο αναρχικός Ντίνος Γιαγτζόγλου, με σκοπό τη μεταφορά του από τις φυλακές της Λάρισας στις φυλακές Κορυδαλλού. Ο σύντροφός μας, βρίσκεται έγκλειστος από τις 28 Οκτώβρη του 2017, κατηγορούμενος για δέματα-βόμβες που είχαν σταλεί, σε μια πλειάδα από εξέχουσες πολιτικές καρικατούρες, μεταξύ και των οποίων και αυτό στον πρώην πρωθυπουργό Λ. Παπαδήμο, καθώς και για συμμετοχή στη Σ.Π.Φ. διαμέσω του τρομονόμου 187Α. Εν μέσω της απεργίας, και ενώ ο σύντροφος βρισκόταν στις φυλακές Κορυδαλλού για εφετείο παλαιότερης υπόθεσης, μεταφέρθηκε δια της βίας τα ξημερώματα του Σαββάτου 24/02 πίσω στα κελιά της Λάρισας από τα σκουπίδια της αντιτρομοκρατικής. Από την επόμενη μέρα, στις 25/02, ο σύντροφος ξεκίνησε και απεργία δίψας.

Αντιλαμβανόμαστε πως αυτή η μεθόδευση του κράτους, δηλαδή η φυλάκισή του μακριά από την Αθήνα και άρα ο χιλιομετρικός αποκλεισμός από τις συντροφικές, φιλικές και οικογενειακές του σχέσεις, έχει στόχο να σπάσει το ηθικό του,να τον επιβαρύνει οικονομικά αλλά και να τον απομακρύνει απ’ τις κοινότητες αγώνα και τους ανθρώπους με τους οποίους έχει συνυπάρξει συντροφικά.

Απ’ την πλευρά μας, δεν μπαίνουμε στο δίπολο ενοχής-αθωότητας. Δεν αναγνωρίζουμε το κρατικό δίκαιο, και κατ΄ επέκταση κανέναν απολύτως λόγο απολογίας σε αυτό*. Μια τέτοια ρητορεία θα έδινε πάτημα στο νομικό οπλοστάσιο του κράτους, θα έθρεφε την ίδια του την υπόσταση, καθιστώντας την ύπαρξή του ως αξίωμα στις συνειδήσεις. Συνειδήσεις που δομούνται από και συντηρούν το καθεστώς τάξης και ευνομίας. Δεν υπάρχουν ένοχοι γιατί δεν υπάρχουν αθώοι.

“Καταρχάς η αιχμαλωσία μου δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση την ηθική και πολιτική μου ήττα. Αφού για όσο στέκομαι στα πόδια μου και αναπνέουν τα πνευμόνια μου, τις αξίες και τις αρχές μου δεν τις διαπραγματεύομαι, γιατί την απόφασή μου να εξεγερθώ ενάντια στην εξουσία, δε θα μπορέσει να τη σταματήσει κανένα μπουντρούμι και καμία “εξορία”. Και αυτό το μήνυμα είναι μία υπόσχεση προς όλους τους συντρόφους.”

Κρατάμε τα λόγια του συντρόφου μας και στεκόμαστε ολόψυχα πλάι του. Για τις πορείες που περπατήσαμε μαζί, μέχρι και τα μικρόφωνα που μοιραστήκαμε. Ο αγώνας του είναι αγώνας μας. Ως μια μικρή συμβολή στον αγώνα αυτό, γράψαμε συνθήματα σε διάφορα σημεία της λ.Αλεξάνδρας, και κρεμάσαμε δύο πανό αλληλεγγύης, ένα στην πλατεία πρωτομαγιάς και ένα έξω από το πολυτεχνείο.

ΝΟΥΣ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
ΝΤΙΝΟ, ΓΕΡΑ ΩΣ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

*Συναισθανόμαστε τη συνθήκη του εγκλεισμού, και κατ’ επέκταση σεβόμαστε απόλυτα κάθε τακτική με την οποία επιλέγει το εκάστοτε συντρόφι μας να αντιμετωπίζει τον νόμο.

Αναρχικό Δίκτυο Δημιουργίας Οχετός

***

Φωτογραφικό υλικό:

 

Ανακοίνωση σχετικά με την ανανέωση – επαναλειτουργία του blog του Οχετού

Μετά από περίπου ένα χρόνο όπου το blog μας παρέμεινε ανενεργό, επιστρέφουμε στην επαναλειτουργία του. Έχουν προστεθεί με χρονολογική σειρά όλες οι κινήσεις του Δικτύου, από τη στιγμή που κυκλοφόρησε το πρώτο αυτοπαρουσιαστικό του κείμενο (Φεβρουάριος του 2016). Επιπλέον, το blog θα φιλοξενεί και θα προωθεί δημιουργίες ατόμων και ομαδοποιήσεων με τις οποίες έχουμε συντροφικές-φιλικές σχέσεις και επαρκείς πολιτικές συμφωνίες. Το παρόν blog θα εμπεριέχει το σύνολο της κίνησής μας από εδώ και στο εξής, με σκοπό τη δημόσια διαδικτυακή αρχειοθέτηση, και τη συνολική προώθηση των αντιλήψεών μας.