Skip navigation

Στις 21/02 ξεκινάει απεργία πείνας ο αναρχικός Ντίνος Γιαγτζόγλου, με σκοπό τη μεταφορά του από τις φυλακές της Λάρισας στις φυλακές Κορυδαλλού. Ο σύντροφός μας, βρίσκεται έγκλειστος από τις 28 Οκτώβρη του 2017, κατηγορούμενος για δέματα-βόμβες που είχαν σταλεί, σε μια πλειάδα από εξέχουσες πολιτικές καρικατούρες, μεταξύ και των οποίων και αυτό στον πρώην πρωθυπουργό Λ. Παπαδήμο, καθώς και για συμμετοχή στη Σ.Π.Φ. διαμέσω του τρομονόμου 187Α. Εν μέσω της απεργίας, και ενώ ο σύντροφος βρισκόταν στις φυλακές Κορυδαλλού για εφετείο παλαιότερης υπόθεσης, μεταφέρθηκε δια της βίας τα ξημερώματα του Σαββάτου 24/02 πίσω στα κελιά της Λάρισας από τα σκουπίδια της αντιτρομοκρατικής. Από την επόμενη μέρα, στις 25/02, ο σύντροφος ξεκίνησε και απεργία δίψας.

Αντιλαμβανόμαστε πως αυτή η μεθόδευση του κράτους, δηλαδή η φυλάκισή του μακριά από την Αθήνα και άρα ο χιλιομετρικός αποκλεισμός από τις συντροφικές, φιλικές και οικογενειακές του σχέσεις, έχει στόχο να σπάσει το ηθικό του,να τον επιβαρύνει οικονομικά αλλά και να τον απομακρύνει απ’ τις κοινότητες αγώνα και τους ανθρώπους με τους οποίους έχει συνυπάρξει συντροφικά.

Απ’ την πλευρά μας, δεν μπαίνουμε στο δίπολο ενοχής-αθωότητας. Δεν αναγνωρίζουμε το κρατικό δίκαιο, και κατ΄ επέκταση κανέναν απολύτως λόγο απολογίας σε αυτό*. Μια τέτοια ρητορεία θα έδινε πάτημα στο νομικό οπλοστάσιο του κράτους, θα έθρεφε την ίδια του την υπόσταση, καθιστώντας την ύπαρξή του ως αξίωμα στις συνειδήσεις. Συνειδήσεις που δομούνται από και συντηρούν το καθεστώς τάξης και ευνομίας. Δεν υπάρχουν ένοχοι γιατί δεν υπάρχουν αθώοι.

«Καταρχάς η αιχμαλωσία μου δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση την ηθική και πολιτική μου ήττα. Αφού για όσο στέκομαι στα πόδια μου και αναπνέουν τα πνευμόνια μου, τις αξίες και τις αρχές μου δεν τις διαπραγματεύομαι, γιατί την απόφασή μου να εξεγερθώ ενάντια στην εξουσία, δε θα μπορέσει να τη σταματήσει κανένα μπουντρούμι και καμία “εξορία”. Και αυτό το μήνυμα είναι μία υπόσχεση προς όλους τους συντρόφους.»

Κρατάμε τα λόγια του συντρόφου μας και στεκόμαστε ολόψυχα πλάι του. Για τις πορείες που περπατήσαμε μαζί, μέχρι και τα μικρόφωνα που μοιραστήκαμε. Ο αγώνας του είναι αγώνας μας. Ως μια μικρή συμβολή στον αγώνα αυτό, γράψαμε συνθήματα σε διάφορα σημεία της λ.Αλεξάνδρας, και κρεμάσαμε δύο πανό αλληλεγγύης, ένα στην πλατεία πρωτομαγιάς και ένα έξω από το πολυτεχνείο.

ΝΟΥΣ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
ΝΤΙΝΟ, ΓΕΡΑ ΩΣ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

*Συναισθανόμαστε τη συνθήκη του εγκλεισμού, και κατ’ επέκταση σεβόμαστε απόλυτα κάθε τακτική με την οποία επιλέγει το εκάστοτε συντρόφι μας να αντιμετωπίζει τον νόμο.

Αναρχικό Δίκτυο Δημιουργίας Οχετός

***

Φωτογραφικό υλικό:

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.